De kinderboekenhoek- Reis door de tijd

Reis door de tijd

Het belang van voorlezen wordt al langer onderschreven. Met meerdere vaders op de redactie wordt onze kennis van het aanbod ook steeds groter. Naast de andere boekenrubriek verschijnt er nu ook een vaste plek voor onze favoriete kinderboeken. Een rubriek die geschreven wordt door de vaders met jonge kinderen op de redactie Pepijn Dros en Job Schepers. Deze keer bespreekt Pepijn boeken van schrijvers Lida Dijkstra en Linda Dielemans die je meenemen op een wonderlijke reis door de tijd.

Ik denk wel eens bij mezelf, wat als kinderen net zo vaak met hun neus in een mooi boek zouden zitten als op hun scherm… Hoe zou de wereld er dan uitzien? Dat geldt overigens net zo hard voor volwassenen. Eerlijk gezegd denk ik een heel stuk beter. In een boek maak je zó veel meer mee dan het staren naar zielloze filmpjes van vijf seconden en kom je bovendien zó veel meer te weten over werelden waar je tot dan toe geen weet van had. Het neemt je mee naar lang vervlogen tijden en onbekende oorden. Zelf ben ik altijd gefascineerd geweest door de verhalen van vroeger. Dat kan ook bijna niet anders met de geschiedenisleraren die ik als kind had, te weten: Gerrit Gerrits, Aad Studulski en Jan Knippenberg.

De Wonderverteller

Ik moest hieraan denken toen ik onlangs begon te lezen in ‘De Wonderverteller’ (Luitingh-Sijthoff, 2024) van Lida Dijkstra. Een prachtig kinderboek dat op speelse wijze de legendarische avonturen vertelt van Marco Polo, de beroemde Venetiaanse ontdekkingsreiziger uit de dertiende eeuw. Het boek van Dijkstra is nauw verwant aan ‘Il Milione’ oftewel ‘De Wonderen van de Oriënt’, een van dé klassiekers uit de reisliteratuur, en het boek waarop de roem van Marco Polo is gebaseerd. In ‘De Wonderverteller’ maken Dijkstra en illustrator Djenné Fila de verhalen van Polo toegankelijk voor een jong publiek. Het verhaal wordt verteld door de ogen van Topina, een jong en arm meisje dat als schoonmaker werkt in de gevangenis van Genua waar Marco gevangen wordt gehouden (Genua en Venetië waren gezworen vijanden in die tijd). Elke dag komen er mensen naar de gevangenis om zich te laven aan de wonderlijke verhalen van de ontdekkingsreiziger die ook toen al gold als een celebrity.

Al snel is Marco het beu om telkens weer al zijn avonturen op te rakelen. Hij raakt bevriend met Topina en zij smokkelt in het geniep elke dag een medegevangene Marco’s cel binnen om diens verhaal op te tekenen. Die medegevangene blijkt de schrijver Rustichello van Pisa te zijn (met uiteindelijk ‘Il Milione’ als resultaat). Want een verhaal dat eenmaal is opgeschreven, hoef je nooit weer te vertellen is de achterliggende gedachte. Topina en jij als lezer horen al die meeslepende verhalen van Marco ademloos aan. En dat alles in een vlot geschreven stijl waarbij Dijkstra schijnbaar achteloos woorden introduceert als ‘beviezevoetstapt’ en ‘mopperhobbelde’. Een heerlijk boek.

Schatten in mistige moerassen

Uiteindelijk heb ik ‘De Wonderverteller’ vrijwel in één ruk uitgelezen. En alle lof die het boek ontving, Gouden Griffel, Zilveren Penseel, De Jonge Beckmanprijs, heeft het dubbel en dwars verdiend. Het boek zette mij bovendien aan om een ander boek uit de kast te pakken dat ik een tijd geleden had voorgelezen aan mijn zoons; ‘Brons’ (Fontaine Uitgevers, 2019) van Linda Dielemans en met illustraties van Sanne te Loo. Dit boek is gebaseerd op het onderzoek van archeologieprofessor David Fontijn, dé expert op het gebied van de bronstijd in Europa. Het is een betoverend en ook prachtig uitgegeven boek waarin de hoofdrol opvallend genoeg is weggelegd voor… brons. Dit mengsel van koper en tin is één van de grootste mysteries van de bronstijd: want waarom gooiden mensen 4000 jaar geleden hun meest waardevolle (bronzen) spullen weg? Dat is de vraag die in dit boek wordt opgeworpen en waar je gaandeweg ook antwoord op krijgt. Op sommige plekken in het boek kiest de schrijfster ervoor om het verhaal te vertellen vanuit het perspectief van het brons. Een vervreemde ervaring die erg goed werkt. Al met al een wonder van een boek dat niet alleen spannend en mysterieus is, maar ook nog eens erg leerzaam. Voor kinderen, maar ook voor een oude kerel van vijftig.

Lewis-schaakstukken

Lida Dijkstra en Linda Dielemans blijken patent te hebben op mooie historische jeugdboeken. Zo schreef Dijkstra eerder al ‘Schaduw van Toet’ (Luitingh-Sijthoff, 2021) over de jonge Egyptische farao Toetanchamon en zijn halfzus die als een schaduw aan zijn zijde leefde. Daarnaast heeft Dijkstra een enorm oeuvre aan kinderboeken geschreven waarvan ook een groot aantal in de Friese taal is verschenen. Van Linda Dielemans bleken wij thuis ook nog een boek in de kast te hebben staan waar we nog niet aan zijn toegekomen, getiteld ‘Koningsspel’ (Leopold, 2023). In dit boek draait het om de wereldberoemde schaakstukken die in 1831 werden gevonden op het Schotse eiland Lewis. En dát treft, want toevallig waren wij afgelopen zomer op vakantie in Schotland waar we het schaakspel hebben bewonderd in het National Museum of Scotland in Edinburgh. Mooie aanleiding dus om ook dit boek te gaan voorlezen.