Boswachterblog- Velduil hoogtepunt van Sluftertellingen
Algemeen NatuurDit afgelopen broedseizoen mocht ik als boswachter ecologie voor Staatsbosbeheer de gehele Slufter inventariseren op vogels en insecten.
In bijna twintig vroege ochtendrondes en aanvullende dag- en middagbezoeken doorkruiste ik het gebied. Het leverde weer goede inzichten op in de vogelstand. Twee kolonies met lepelaars, vele tureluurs, veldleeuwerikken en al die baltsende eidereenden zal ik nooit meer vergeten. Wat een wereldplek. Het hoogtepunt was een nest jonge velduilen. Dat zien we niet vaak meer op Texel. Rust en muizen zullen daar de oorzaak van zijn geweest. De jonge uilen werden later vliegend waargenomen in de noordelijke kweldergebieden van de Slufter. Een mooi broedsucces!
Nomadische muizeneter
Velduilen reageren op Texel altijd op de aanwezigheid van voedsel. Voor deze uil betekend dat muizen. Aangezien we op het eiland geen veldmuizen hebben, maar wel grote stevige Noordse Woelmuizen zit deze bij voorkeur in het dieet van de uilen. 2026 leek een goed muizenjaar en dat kondigde zich dit vroege voorjaar al aan. We hadden op diverse plekken in het open duin wintergroepen met velduilen. Dat geheimzinnige, bijna nomadische bestaan, is ronduit boeiend. Ze kunnen hun ‘bivak’ letterlijk opslaan op een plek waar plots veel eten te vinden is.
De Slufter is een supergebied voor velduilen; het open landschap vol kwelders met geulen, slenken en lage duintjes is het ideale broed-en foerageergebied. Waar dit jaar nog meer succesvol velduilen gebroed hebben is niet helemaal bekend. Wel werden er op meerdere locaties baltsende en jagende vogels gezien gedurende de zomermaanden. Velduilen zijn echter best geheimzinnig. Het is lastig om daadwerkelijk broedsucces vast te stellen. In de noordelijke Slufter werden vanaf juni vliegvlugge jonge waargenomen. De volwassen vogels waren alert op iedere indringer en joegen succesvol bruine kiekendieven en andere gevaren weg.
Sluftergebied weer open, maar wel een touwtje
In de Slufter is een groot deel van het gebied (tijdelijk) afgesloten voor het publiek. Vanaf 1 maart gaat de zogenaamde groene route dicht en vanaf 15 augustus gaat die weer open. Juist dit gebied is van hele grote waarde voor kwetsbare broedvogels die op de grond broeden. Dan zijn ze dus extra verstoringsgevoelig. Je kunt er letterlijk plots bovenop staan. In het afgesloten gebied broeden wulpen, tureluurs, lepelaars , vele tientallen eidereenden, meerdere bruine kiekendieven en dit jaar ook velduilen. Allemaal maken ze hun nest op de grond.
Buiten het broedseizoen kan je weer veel meer wandelen in dit gebied. Alleen in het getijdengebied nabij de hoofdgeul staat een rij paaltjes met een touwtje. Dit touw laten we ook na het broedseizoen staan. Het zorgt voor rust in het voedselrijke gebied langs de hoofdgeul voor wadvogels en het beschermd de ontwikkeling van jonge kweldervegetatie met zeekraal en schorrenkruid. Het is heel duidelijk te zien, want de ontwikkeling van de plantjes stopt letterlijk bij het touw. Dat is belangrijk voor een eerlijke balans tussen natuurbeleving en natuurbescherming. Zeker in die waardevolle Slufter van groot belang.
Tekst: Thomas van der Es
Boswachter Ecologie
Staatsbosbeheer Texel