Dit artikel is geschreven door
Souwie Lely

Redactie

10 vragen aan: Marcel Wijtten

Aan het Meyertebos woont sinds dit jaar Marcel Wijtten (61). Voorgedragen door zijn zoon, buurman en vorige kandidaat van deze rubriek: Jamie.

Van wie ben je er ien?

“Van Anton en Rieky. Mijn ouders komen uit de buurt van Deventer en zijn in de jaren zestig naar het eiland gekomen. Dat was een complete emigratie. Mijn vader werkte destijds als boerenknecht in de Noordoostpolder en kon via via een baan als bedrijfsleider krijgen bij een melkveehouderij op Texel. Dat was bij polder Wassenaar bij de vuurtoren.

De eigenaar liet iets later een van de eerste ligboxstallen in Nederland bouwen bij Rio Grande aan de Postweg. Toen zijn ze daar naartoe verhuisd en op die plek is mijn vader ook begonnen met de varkens.

Ik ben getrouwd met Marieke, we hebben elkaar veertig jaar geleden ontmoet in de Nachtbar in Den Burg. We hebben drie kinderen Robin (34), Jamie (32) en Nadjesta (29) en nog drie kleinkinderen. In 1996 zijn we naar boerderij Bland en Berg verderop aan de Postweg verhuisd, daar woonden we tot begin dit jaar.”

Bevalt het wonen hier?

“Jazeker, we zijn nu binnen een heel eind met verbouwen en gaan het komende jaar buiten aanpakken door de schuren op te knappen. Op deze plek hebben we meer een vakantiegevoel dan toen we nog op de boerderij woonden. En met Jamie en zijn vriendin hiernaast is het ook gezellig.

Nu woont onze oudste zoon met zijn vrouw en kinderen op Bland en Berg. Het is de bedoeling dat ze het bedrijf uiteindelijk overnemen. Ik vind dat je een plek vrij moet maken voor de volgende generatie. We waren er allebei aan toe dus dat kwam goed uit zo. Het valt allemaal op zijn plek.”

Wat voor bedrijf hebben jullie?

“We hebben een boerenbedrijf met akkerbouw zoals suikerbieten, aardappelen en graan en we hebben 1200 vleesvarkens. Nu zijn we bijvoorbeeld druk bezig met rooien. We hebben eerder ook nog fokzeugen en koeien gehad, maar dat werd allemaal wel erg veel. Ik werkte zo’n 80 uur per week en het leverde niet veel op. Ik zag er niet erg gezond uit in die tijd, dus Marieke stelde voor om misschien toch iets te minderen en keuzes te maken. Dat was een goede zet.”

Wat doe je in je vrije tijd?

“Ik zit in allerlei besturen, dat doe ik eigenlijk al heel lang. Op dit moment zit ik in het bestuur van het LTO hier op Texel, Stivas, HZPC en Krull, het heeft allemaal te maken met de agrarische sector. Daar ligt een groot deel van mijn interesses. Naast dat het fijn is om jezelf te ontwikkelen; kennis op te doen en je netwerk uit te breiden, vind ik het ook belangrijk me maatschappelijk in te zetten. Ik voel me verantwoordelijk en als er niemand opstaat dan doe ik het wel. Het gaat me ook aan het hart. Doordat we zowel akkerbouw, vlees- en melkveehouderij hebben gehad kun je veel beter de verbinding leggen tussen de verschillende sectoren, dat pakt vaak positief uit.”

Nog andere hobby’s?

“Ter ontspanning mag ik ook graag een boek lezen. Zo bij het haardje met een wijntje erbij. Ik kom er niet altijd aan toe, dan heb ik de rust er niet voor. Maar als we bijvoorbeeld op vakantie zijn ben ik de eerste paar dagen niet zo gezellig en lees ik eerst twee boeken uit en daarna ben ik er weer. Als ik eenmaal ergens in begin kan ik niet meer stoppen. Vaak zijn het spannende boeken zoals thrillers of detectives.”

“Ik heb jaren aan touwtrekken gedaan. We zijn een aantal keer Noord-Hollands kampioen geworden in de wintercompetitie. Het is echt een teamsport; iets wat je samen doet. Je moet gelijk opgaan en weten hoe diep je kunt gaan. Soms stonden er gasten tegenover ons die veel zwaarder waren. Bij ons was het poten in de klei en blijven staan.”

Waar ben je trots op?

“Op mijn kinderen. Ze zijn alle drie heel verschillend, qua uiterlijk en innerlijk, maar als ik zie hoe ze zich allemaal ontwikkeld hebben en waar ze mee bezig zijn ben ik daar trots op. We gaan bijvoorbeeld morgen naar de diploma-uitreiking van onze dochter die afgestudeerd is als fysiotherapeut.”

“Jamie en ik zitten vaak op een lijn qua normen en waarden en het is fijn om even te kunnen sparren. Hij komt wel eens bij me voor advies. Natuurlijk wil ik hem helpen, maar soms moet je iets gewoon ervaren en daarbij mag je best je snufferd stoten. Daar leer je alleen maar van, maar neem verantwoordelijkheid voor je keuzes. Dat is hoe we ze opgevoed hebben.”

Waar erger je je wel eens aan?

“Vanuit alle besturen waar ik in zit, zit ik best vaak in allerlei overleggen. Er wordt veel gepraat over verduurzamen van de landbouwsector. Er moet van alles gebeuren en er worden allerlei projecten op poten gezet, maar dan vind ik ook dat de consument wat consequenter mag zijn. Ze hebben idealen en vinden dat de sector daaraan moet voldoen, maar uiteindelijk in de winkel bepaalt toch de prijs wat ze kopen. Daar heb ik wel eens moeite mee.”

Wat zou je graag aan Texel willen veranderen?

“Daarop voortbordurend had ik een idee. Als er een restaurant is dat zich focust op gezonde voeding. Dat moet een luxe restaurantbeleving worden, maar wel toegankelijk voor iedere beurs. Op de juiste manier voedsel bewerken en verwerken kost vaak veel tijd en daardoor geld. Een ondernemer zou daar ruimte voor moeten krijgen en dan moet er iets gefaciliteerd worden met btw-verlaging op streekproducten of verlaging van loonlasten. Wanneer je hier geld in investeert en preventief inzet op de beleving van gezonde voeding kun je in de gezondheidszorg weer kosten besparen. Ik denk dat Texel een ideale plek voor is voor zo’n initiatief. Het zou mooi zijn als zoiets aanslaat het zich als een soort olievlek verspreidt.”

Welke moment in je leven zal je nooit vergeten?

“De dag dat mijn vader overleed. Niet per se om het overlijden zelf, de dood hoort bij het leven en hij is best een tijd ziek geweest, dus dat was iets waar we als familie naartoe hadden geleefd. Maar toen ik op de boot terug naar huis zat kreeg ik het besef dat het leven gewoon doorging. Ik vond dat zo’n apart gevoel dat alle mensen gewoon hun dagelijkse dingen deden en ik dacht: ja hallo, mijn vader is dood. Het is heel logisch, maar dat inzicht zette me even met beide benen op de grond.”

Aan wie mogen we de volgende 10 vragen stellen?

“Aan Ellis de Werdt. Ze heeft het secretariaat van de LTO op zich genomen en dat doet ze heel goed. We zien elkaar bij vergaderingen, maar ik weet eigenlijk niet zo veel van haar. Er is vaak geen tijd om even te kletsen. Dus het lijkt me leuk om eens te horen wat haar zoal bezighoudt en hoe zij over dingen denkt.”