Trudy, Jacco en Anniek Boersen, drie generaties in het Voedselbos Texel
Trudy, Jacco en Anniek Boersen, drie generaties in het Voedselbos Texel Foto: Henk Cornelissen

Dit artikel is geschreven door:
Henk Cornelissen

De Wereld van de Ondernemer: Voedselbos Texel

12 mei, 08:00 Advertorials De Wereld van de Ondernemer

Een wisseling van de wacht bij Voedselbos Texel. Jacco Boersen heeft het complex aan de Middellandseweg per 1 januari in eigendom overgenomen van zijn moeder, Trudy Boersen-Bakker. “Ze is niet gestopt, hoor”, zegt Jacco, “daar is ze nog te jong voor en ze is hier nog alle dagen. Maar mijn ouders zijn hier 28 jaar geleden begonnen en het bedrijf doorgeven aan de volgende generatie is altijd hun doel geweest. Mijn zus Judith is wat anders gaan doen, maar nu was wel het moment gekomen om de zaak over te dragen.”

Het complex, zes hectare groot, stond jarenlang bekend als Zelfpluktuin, maar die vlag dekt de lading al een tijdje niet meer. “Mijn ouders zijn zo wel begonnen, 28 jaar geleden, maar het bedrijf heeft zich in de loop der tijd ontwikkeld tot veel meer. Je kunt hier nog steeds zelf fruit komen plukken, maar dat is maar een onderdeel van wat je hier kunt doen”, legt Jacco uit. Hij wijst op de jeepskelters, die gebruikt mogen worden met een muntje – precies zoals een winkelwagentje werkt – en het muntstuk (50 cent, dan wel 1 of 2 euro) mag worden gedoneerd. “Het hoeft niet, maar bijna iedereen doet het”, zegt Jacco. Ook kan er het Kabouterpad worden gelopen; een leuke activiteit voor kinderen van 2 tot 10 jaar, die dan met een kaboutermuts op moeten zoeken naar planten en dieren. Nog weer een andere activiteit is knutselen in de vorm van het bouwen van een vogelhuisje, waarvoor bouwpakketten beschikbaar zijn.

Honderd jaar vooruit

De naam Voedselbos is niet zomaar gekozen. Op de foto staan drie generaties Boersen: Trudy, Jacco en Anniek. “Ik denk zelf ook weer aan een volgende generatie. Twee jaar geleden is Anniek geboren en in augustus krijgen we er een tweede kindje bij. Met het Voedselbos denken we honderd jaar vooruit. Onze kinderen kunnen misschien wel honderd jaar oud worden. ‘Wat laat ik voor hen achter?’ vraag je je af, als je dat beseft. In een Voedselbos doe je aan tuinbouw op een natuurlijke manier. We hebben hier een hoge productie; 20.000 kilo fruit per jaar en combineren dat met de biodiversiteit van de natuur. We gebruiken alleen organische meststoffen en biologische bestrijdingsmiddelen. Voor de teelt van aardbeien zijn we in Nederland een van de drie testbedrijven van Koppert, wereldwijd de grootste producent van biologische bestrijdingsmiddelen. Plagen als luizen en spint bestrijden we met sluipwespen en roofmijten. En met het gebruik van organische meststoffen vergroot je de weerbaarheid van de plant. Daarvoor gebruiken we organische mestkorrels van Koppert.”

Wetenschappelijke achtergrond

Hoe je testbedrijf wordt? “Gewoon bellen”, lacht Jacco, maar er zit nog wel wat meer achter. “Ik heb een wetenschappelijke achtergrond. Ik heb aan de Technische Universiteit in Delft voor industrieel ontwerper gestudeerd en ben altijd bezig met data, innovatie en duurzame oplossingen. Mijn afstudeerproject was een robotje, dat met uv-licht schimmels in aardbeien bestrijdt. Het derde prototype staat nu op de Floriade in Almere. Dat het niet wordt doorontwikkeld heeft twee redenen. Mijn vader is acht jaar geleden verongelukt toen hij hier een slootkant aan het maaien was, dus was ik op het bedrijf nodig. En intussen heeft Bayer een melkzuurbacterie ontwikkeld, die hetzelfde doet als mijn robotje, maar in veel minder tijd. Dus is het economisch niet rendabel meer. Dat is een gegeven met innovatie: negen van de tien keer heb je kans dat een grote concurrent met hetzelfde aan de gang gaat. Maar ik ben nog wel steeds dingen aan het bedenken. Het kan lukken of mislukken en als het lukt ben je binnen.”

Eerste oogst van de boomgaard

De overgang van Zelfpluktuin naar Voedselbos, vorig jaar in gang gezet, is de familie Boersen goed bevallen. Bij de gasten van het eiland slaat het goed aan. “Bij de Texelaars krijgen we de naam ‘Zelfpluktuin’ er voorlopig niet uit, maar dat vinden we niet erg”, zegt Jacco. “We krijgen er wel veel positieve reacties op.” Het bedrijf is goed voor 30.000 bezoekers per jaar. De entree is gratis en er wordt betaald naar gelang er geplukt wordt. In april en mei kunnen er tulpen worden geplukt en in mei begint de aardbeientijd. Vanaf juli is er keuze uit allerlei bessen en bramen en kunnen er ook snoeptomaatjes worden geplukt. “We hebben heel zoete en de kinderen vinden ze heerlijk”, weet Jacco. En er zijn nog vele andere soorten groente en fruit te vinden. “In de komende jaren zullen we steeds meer pruimen, perziken, appels, peren en vijgen produceren”, zegt Jacco. De boomgaard staat er nu vier jaar en in de komende herfst verwachten we de eerste oogst. We zijn daar heel benieuwd naar. De bloesem was in elk geval heel goed.”

Eigen producten

In de kas kan worden genoten van koffie, thee en zelfgemaakte smoothies, taart met fruit van het huis en roomijs met bosvruchten. In het winkeltje kunnen zelfgemaakte jams en siropen worden gekocht. “Onze producten liggen tegenwoordig in bijna alle supermarkten, delicatessen en boerderijwinkels op het eiland”, vertelt Jacco. “Sinds de uitbraak van de coronapandemie is er meer waardering voor lokale producten. Dat is een mooie ontwikkeling voor ons als producenten en het is voor de consument prettig dat er meer van beschikbaar is. Wij verkopen hier ook weer producten van andere Texelse bedrijven. Ook werk ik samen met Dapper, het samenwerkingsverband van de schapenbedrijven De Hoge Kamp en De Waddel. Zij weiden op ons land hierachter wat schapen en dat geeft ons mest voor het Voedselbos. Ook zorgen de schapen ervoor dat de grasmaaier wat vaker in de schuur kan blijven staan.”

Voedselbos Texel is geopend van 1 april tot 1 november, van maandag tot en met zaterdag tussen 10.00 en 16.00 uur. Op zondag is het bedrijf gesloten.

Voedselbos Texel

Middellandseweg 4, Oudeschild

T: (0222) 315080

E: info@voedselbostexel.nl

I: www.voedselbostexel.nl

Tekst en foto: Henk Cornelissen