Boswachterblog - Laatste weken voor de vogelwachters

Door boswachter Charlotte Maas

De vrijwillige vogelwachters van Nationaal Park Duinen van Texel staan nog tot 31 augustus op hun post in de Slufter en de Geul. Deze week zijn voor de een na laatste keer vrijwilligers van dienst gewisseld.

Tijdens het seizoen zijn er weer vele gesprekken gevoerd met bezoekers. Soms wel 100 gesprekken op één dag. De vogelwachters informeren bezoekers over de natuur en helpen daarnaast overtredingen voorkomen door mensen te vragen op de wandelpaden te blijven en aan te spreken op bijvoorbeeld de aanlijnplicht voor honden.

Tijdens hun dienst zijn de vrijwilligers niet alleen met bezoekers bezig maar doen de vogelwachters ook bijzondere waarnemingen. Vogelwachters Paul en Atty ontdekten een bijzonder insect op het uitkijkpunt bij het Diepe gat. Het blijkt een soort wesp te zijn, met in haar klauwen een juveniele sabelsprinkhaan. “Het doet mij gelijk denken aan de grote rupsendoder, die ik onlangs nog met een rups op het Dwingelderveld heb gezien. De Observation-app erbij, die als één van de drie opties de sabelsprinkhanendoder geeft. Daar heb ik nog nooit van gehoord, ondanks dat ik als bioloog al een halve eeuw meega. Na wat zoekwerk op internet blijkt het wel degelijk dit insect te zijn. Op zich logisch, want de prooi is deels zijn naamgever”, vertelt Paul.

“De reden dat ik er nog nooit van had gehoord, is dat dit insect een recente toevoeging is in onze natuur. Door het steeds warmer wordende klimaat is de sabelsprinkhanendoder vanuit zuidelijke regionen onze kant opgeschoven. Pas in 2005 is de soort voor het eerst in Nederland waargenomen.”

Vrijwilligers Huib en Klaas genoten van bijzondere waarnemingen tussen de bloeiende lamsoor in de Slufter. “Insecten vinden de plant niet te versmaden. De licht paarsroze bloemen zijn klein maar geven veel nectar. Bijen en hommels, maar ook vlinders zoals de atalanta of distelvlinder kunnen de plant waarderen. En vergeet al die nachtvlinders niet die ’s nachts de Slufter bezoeken wanneer wij liggen te slapen.”

Wanneer je goed kijkt dan staat er naast lamsoor nog een plantje met roze bloempjes; het Engels gras. Ook deze plant wordt gewaardeerd voor de nectar. Huib zag een klein fraai vlindertje op het Engels gras.

“Ik herkende het aan de helblauwe vleugels aan de bovenzijde. Het was het mannetje van het icarusblauwtje. Hij weet dat de bloemen aantrekkelijk zijn en hoopte dat er een vrouwtje langs zou vliegen, op zoek naar een beetje zoetigheid. Dan zou het mannetje zijn kans grijpen. Ik wachtte een paar minuten. ‘Ja, hoor!’ Daar was ze. En het mooie was dat ze het mannetje aantrekkelijk genoeg vond om te paren. Gelukkig nam het hele ritueel enige tijd in beslag zodat ik een foto kon maken, zonder ze verder te storen.”

Je kunt de vogelwachters nog bezoeken tot 31 augustus bij de vogelkijkpunten het Diepe Gat en de Geul. Op de uitkijkpunten zijn verrekijkers en een telescoop beschikbaar. De vogelwachters kunnen je precies vertellen wat er te zien is en hoe je een verrekijker en een telescoop gebruikt.