
Dit artikel is geschreven door
Pepijn Dros
Pepijn Dros is redacteur van onder meer Texel dit Weekend, de Texelse Courant en de Vakantiekrant.
10 vragen aan: Roos Uijleman
10 vragen aan 10 vragen aanRoos Uijleman verruilde het drukke Haarlem voor een boerderij op Texel. Samen met haar man Robbert bouwt ze daar aan een nieuw leven én aan een kleinschalig agrarisch bedrijf. Dieren zijn haar grote passie, eten is die van Robbert. Hun droom: een duurzame boerderijwinkel waar ook ruimte is voor ontmoeting en kennisdeling.
Je bent een echte Haarlemse?
“Zeker! Ik ben geboren en getogen in Haarlem, in de Amsterdamse Buurt. Mijn jeugd was onbekommerd en in die tijd voelde mijn buurt eigenlijk ook als een dorp. Als het Nederlands elftal voetbalde, gingen alle tv’s naar buiten en als buren vormden we echt een community. Iedereen lette op elkaar en op elkaars kinderen. Ik kon me er heel vrij bewegen. Tot mijn negende heb ik in de Amsterdamse Buurt gewoond. Daarna ben ik meerdere keren verhuisd, maar altijd binnen Haarlem.”
Wilde je altijd al boerin worden?
“Geloof het of niet, maar als klein meisje zei ik altijd al: ‘Als ik later groot ben, dan woon ik op een boerderij!’. Dat komt ook omdat ik altijd gek ben geweest van dieren. Als kind zeurde ik eindeloos bij mijn moeder, net zo lang tot ik uiteindelijk een border collie kreeg. Die heb ik helemaal getraind. Dieren vind ik de fijnste wezens die er bestaan: ze zijn er altijd, hebben geen oordeel en zijn puur.”
Waarom verliet je Haarlem?
“Ik heb lang gezegd dat ik nooit uit Haarlem zou vertrekken. Maar het Haarlem waaraan ik vasthield, bestaat voor mijn gevoel niet meer. De stad is haastiger geworden en uiteindelijk merkten Robbert en ik dat we er niet meer pasten met onze idealen. We wilden weg uit de Randstad en hebben op verschillende plekken gekeken, zelfs overzees omdat we allebei helemaal gek zijn van de Engelse countryside. Uiteindelijk is het dus Texel geworden en we voelen ons hier al helemaal thuis. Het is zelfs zo, dat wanneer ik in Haarlem ben om familie of vrienden te bezoeken, dat ik blij ben als ik er weer weg ben en richting Texel rijd.”
Hoe ziet jullie boerderij eruit?
“We hebben een oude boerderij met een lap grond langs de Pontweg gekocht. Daar woon ik nu met mijn man Robbert en onze twee kinderen James en Jolene. Na twee jaar verbouwen zijn we inmiddels in de laatste fase beland. Ondertussen zijn we druk met het opbouwen van een kleinschalig agrarisch bedrijf. Met een keuken waar producten worden gemaakt voor onze winkel. We willen zo veel mogelijk verkopen wat de boerderij zelf oplevert: biologisch en duurzaam. Daarnaast gaan we in onze winkel ook producten van andere Texelse ondernemers verkopen.”
Wie doet wat op de boerderij?
“Robbert heeft iets met eten en ik met dieren. Dat matcht dus ook professioneel gezien heel goed met elkaar. Op het erf scharrelt hier van alles rond; honden, katten, paarden, geiten, schapen, varkens, kippen en eenden. Dat is onze ‘barnyard bunch’. Ik zorg dat onze dieren een goed leven hebben en uiteindelijk zorgt Robbert ervoor dat ze op een goede manier op het bord terechtkomen. Dat klinkt misschien een beetje cru, maar dat is wel zoals het gaat.”
Wat willen jullie voor ouderen doen?
“We zouden het leuk vinden om straks met ouderen op de boerderij te werken. Mensen die met pensioen zijn, maar graag actief willen blijven, willen we een plek bieden. Ze kunnen ons helpen en mee-eten, maar vooral ook hun kennis meebrengen. Het gaat om uitwisseling. Er valt veel te leren van en met elkaar. Dat lijkt me bijzonder. Als je dit leest en hebt interesse, stuur een mail naar info@uijlemanfarm.nl, dan nemen we contact met je op.”
Wat deed je voordat je boerin werd?
“Na de middelbare school heb ik twee jaar lang een opleiding gevolgd tot verpleegkundige, maar dat was het toch niet helemaal voor mij. Daarna kwam ik in de horeca terecht en dat ben ik heel lang blijven doen. Ik heb zelfs ruim tien jaar mijn eigen speciaalbiercafé gehad in Haarlem. Horeca is leuk, maar het is ook slopend. In een periode dat ik niet lekker in mijn vel zat, ben ik me gaan verdiepen in paardencoaching. Aanvankelijk was ik wat sceptisch maar na een paar sessies was ik helemaal om en ben ik zelf een opleiding gaan volgen tot paardencoach. In Haarlem hielp ik samen met mijn paard mensen die kampten met een burn-out, overspannenheid of trauma. Het is lastig uit te leggen hoe dat precies werkt, maar in essentie komt het erop neer dat paarden op een bepaalde manier reageren op energie. Dat kan heel bijzonder zijn om te ervaren en helend werken.”
Wat doe je in je vrije tijd?
“Ik heb zelf ook paarden en daar rijd ik graag op. Vanaf oktober mag ik weer het strand op en dat vind ik heerlijk. Verder houd ik erg van lezen. Thrillers, romans en in het bijzonder ook boeken over de Tweede Wereldoorlog. Eén van de mooiste en tegelijk ook meest aangrijpende boeken die ik ken is ‘De kleine moeder van Bergen-Belsen’ van Hetty Verolme. Ook houd ik erg van muziek. Met Robbert ben ik naar concerten geweest van Sting, de tribute band van Queen, Opgezwolle maar bijvoorbeeld ook naar Thunderdome. Heel divers dus.”
Wat is je droomvakantie?
“Ik wil heel graag een keer naar IJsland. Ik heb zelf een IJslander en daar kun je fantastische reizen te paard maken. Het lijkt me geweldig om samen met mijn dochter door het land te trekken en hele kuddes te verplaatsen. Dat is echt een droom. Mijn dochter is net als ik gek op dieren en we rijden samen paard. Dat maakt het extra mooi.”
Wat maakt Texel nu thuis?
“Gewoon hier, op de boerderij. Dit is zo’n fijne plek. Echt! Ik ben heel blij dat we de stap hebben gezet. Mijn belangrijkste les is ook: niet te lang nadenken over dingen, maar gewoon doen. Als je te lang nadenkt, ga je beren op de weg zien. Wij hebben onze droom gevolgd en wonen nu op een plek waar dieren, natuur, familie en ons werk samenkomen. Ideaal!”
Als volgende kandidaat wijst Roos ons op een ándere boerin, Floor Roeper van De Tesselse Kamp. Floor heeft een mindset waar ik erg van houd. Ze is net als ik gek op dieren en heeft een prachtige bloementuin!”