Richard van der Vis: “ik zou wel eens willen meemaken hoe het is om op een sleepboot te varen”

Aan de keukentafel in Oosterend bij Richard van der Vis, zijn vrouw Jaqueline is ook gezellig aangeschoven. We zitten hier omdat Robert Nouwen tipte eens tien vragen te stellen aan deze visserman in hart en nieren. Robert zei erbij: “Richard is altijd positief, daar hou ik wel van.” En dus stellen we hem als eerste de vaste openingsvraag:

Van wie ben je er ien?

Mijn vader is Pieter van der Vis en mijn moeder Marjan Smidt. Ik ben geboren en getogen in Oosterend, mijn bouwjaar is 1981. Met mijn ouders woonde ik in de Oranjestraat. Mijn vader was net als ik een visser. Tot mijn 25ste heb ik thuis gewoond, ik zat toch doordeweeks op zee. Mijn eerste eigen plekje was in de Vliestraat en nu woon ik samen met mijn vrouw Jacqueline al weer heel wat jaren aan de Slotskolk. We zijn in 2011 getrouwd, mijn vrouw komt van Wieringen. Een trouwring heb ik helaas niet meer. Iets met een akkefietje met een accu, ahum, dus ik heb nu alleen nog een litteken op de plek van mijn trouwring. We hebben een prachtige dochter, Rosalina. Als visser zat ik eerst op de Noordzee, in 2008 zijn de bakens verzet en nu heb ik een garnalenkotter.

Wat doe je graag in je vrije tijd?

Dan ben ik het liefst thuis, doordeweeks zit ik tenslotte veel op zee, dus in mijn vrije tijd wil ik graag bij mijn gezin zijn. Maar dan nog moet er wel water aan te pas komen. We hebben een rubberboot, dus zijn ook in mijn vrije tijd veel op het water te vinden. Duiken is ook een hobby van me, al kom ik daar helaas wat te weinig aan toe door alle drukte met de kotter. Daardoor schiet het er wel eens bij in.

Als je niet op Texel zou wonen, waar dan?

Eigenlijk is deze vraag niet aan de orde, want we willen nooit weg van Texel. Maar goed, Wieringen zou kunnen natuurlijk, omdat mijn vrouw daar vandaan komt. Als er maar water is. En als het een ander land zou moeten zijn, dan kom ik uit in Kroatië. Daar zijn we op vakantie geweest, natuurlijk wel bij zee, hahaha. Kroatië is wat dat betreft ontzettend prachtig, daar heb je geweldige wateren. En de visserij is daar ook heel mooi, dat trekt me natuurlijk ook aan.

Hoe ziet je ideale zondag er uit?

Gewoon, dat je meer tijd hebt voor leuke dingen. Ik ben gek op mijn werk, maar er is natuurlijk meer dan dat. Dus gewoon hier, lekker huismussen. Beetje rommelen in de schuur. Als ik niet vaar is er toch altijd wat te doen in het bedrijf. De netten herstellen, de boekhouding, ga zo maar door. Gelukkig heb ik een hele goeie zetschipper, dus ik kan het me wel veroorloven om af en toe vrij te nemen.

Waar ben je het meest trots op?

Dat is niet moeilijk: mijn gezin, op wat we hebben bereikt. Het bedrijf samen met mijn vrouw, zij op de wal ik op zee. Jacqueline is enorm belangrijk. Zij houdt me een spiegel voor, we kunnen goed sparren. Zij denkt drie keer na, ik ben impulsiever. Of nou ja, ik besluit sneller, dat is misschien een betere omschrijving. Dit voorjaar hebben we een nieuwe kotter aangeschaft, dat was helemaal niet gepland. Aan de vorige moest veel gebeuren qua onderhoud en dan moet je gaan rekenen wat verstandig is. Zakelijk gezien was het dus een hele intensieve tijd, en dat je dat dan samen kan doen, dat is heel fijn.

Waar erger je je wel eens aan?

Wat ik de gretigheid van natuurorganisaties noem. Het is nooit genoeg. Altijd moet er weer wat verzonnen worden waar wij als vissers dan maar aan te hebben voldoen. Om maar een voorbeeld te noemen: als we varen worden we op maar liefst vier manieren gevolgd. Via satellietsystemen, maritieme transponders, digitale logboeken en er is cameratoezicht aan boord. We moeten precies de goeie netten hebben, alles wat groter dan een garnaal is moet kunnen ontsnappen. Een enorme katalysator om de uitstoot te beperken en ga zo maar door. Iedere keer wordt er weer wat nieuws verzonnen en wij hebben maar te slikken of stikken. Nu hebben we een vergunning, maar als die over een paar jaar weer een evaluatiemoment heeft zijn de regels misschien weer strenger. Dus ja, dat is iets waar ik me af en toe wel boos over maak.

Met wie zou je wel eens een dagje willen ruilen?

Ik zou wel eens een totaal ander beroep willen proberen. Maar dan wel iets met water natuurlijk. Dus dan zou ik zeggen: ik zou wel eens willen meemaken hoe het is om op een sleepboot te varen.

Waar mogen we je ‘s nachts wakker voor maken?

Mij wakker maken is niet zo moeilijk, en dan sta ik gelijk aan. Dat komt door het varen natuurlijk; twee uur op twee uur af. Maar goed, niet voor iets te eten ofzo, maar als je zegt: we gaan nu op op wintersport, dan ga ik gelijk mee. Dat is toch wel mijn favoriete vakantie met ons drieën, wat family time, heerlijk.

Wat zou er aan Texel veranderd mogen worden?

Ik zou hier graag een levendige haven willen zien. Zoals in Volendam bijvoorbeeld. Het is hier doordeweeks als de schepen weg zijn best treurig. Je zou prima woningen rond de haven kunnen maken. Mits er ruimte blijft voor de visserij en de werkzaamheden die daarbij komen kijken. Een coupure, zoals in Den Oever of Harlingen, dat lijkt me mooi.

Wat is je quilty pleasure?

Je zou het misschien niet verwachten van me, maar ik ben dol op samen series kijken, zoals Dowton Abbey. Dat vind ik zo’n geweldige serie, die hebben we al drie keer gezien en misschien gaan we dat komende winter gewoon nog een keer doen.

Wat is je levensmotto?

Als je geen pech hebt, dan heb je geluk.

Voor de volgende tien vragen draagt Richard Teunis van den Bor voor. Teunis is een goeie vriend. Hij doet in tuinonderhoud, is creatief en kan de lekkerste dingen maken op de Basterd BBQ. Uiteraard genieten wij graag mee van mee van zijn hobby.