Ecomare weblog- Een bekende op het strand

Gewone zeehond Charlie die wij vorig jaar in de opvang hebben gehad, lijkt onderhand een regionale beroemdheid te zijn! Hij heeft zijn favoriete plek om op het droge te liggen gevonden: op het strand van Noordwijk. Daar, en op andere plekken tussen Noordwijk en Bloemendaal, wordt hij geregeld gesignaleerd. Hoe we weten dat het Charlie is? Aan zijn flippermerk!

Herkenbaar

Zeehonden die in een opvang zijn geweest, zijn allemaal individueel herkenbaar. Voor ze teruggaan naar zee krijgen ze een flippermerk en onderhuids een chip. Op onze flippermerken staat voor het nummer de letter E (van Ecomare). Het nummer is uniek, net als het chipnummer. Doordat op beide kanten van onze flippermerken hetzelfde staat en ze vrij groot zijn, zijn ze van een afstand makkelijk af te lezen met een verrekijker.

Charlies opvanggeschiedenis

Charlie kwam vorige zomer als pup bij ons in de opvang. Wij hebben hem tot half augustus verzorgd, waarna we hem naar zee hebben gebracht. Helaas was hij in eerste instantie niet in staat voldoende vis te vangen: op 26 augustus ‘25 kwam hij terug in de opvang, omdat hij in die twee weken in zee al zo’n vijf kilo was afgevallen. Op 2 september mocht hij het opnieuw proberen en vanaf dat moment gaat het goed.

Verplaatsen of laten liggen

Charlie is wel een geval apart: door steeds zijn rustplaats op drukke stranden te kiezen, houdt hij de zeehondenwachters goed bezig. Als hij een erg druk strand uitkiest - Zandvoort bijvoorbeeld – wordt hij verplaatst naar een rustiger stuk. Ook wordt er soms een bord bij hem gezet, om strandgangers te wijzen op de noodzaak afstand te houden. Dit wordt gedaan door onze collega’s van ASeal, want Charlie verblijft steeds in hun opvanggebied.

Flippermerk

Als je nu bij Ecomare bent, zul je zien dat alle zeehonden een flippermerk hebben. Dat doen we altijd vrij vroeg in de opvangperiode. Niet direct na binnenkomst, maar wel terwijl ze nog in de quarantaine worden verzorgd. Als ze daarna in een groepsbassin zitten, kunnen we ze tenminste nog herkennen

Door dierverzorger Gabriëlle van der Schaaf