Tien vragen aan - Davina Oosterlaken

Ze heeft twee banen, maar springt ook fanatiek bij op de boerderij van haar vriend Tijs. Stilzitten kan Davina Oosterlaken pas als alle lijstjes zijn afgevinkt en het huis netjes is. Het boerenleven zit haar in de genen en waar je haar ‘s nachts voor wakker kunt maken? Gewoon niet doen. Davina Oosterlaken is deze week te gast in de rubriek 10 vragen aan.

Vertel eens wat over jezelf

“Ik ben Davina Oosterlaken (27), een dochter van Frans en Marja Oosterlaken. Ik ben geboren in het ziekenhuis van Gouda en opgegroeid in Oudewater, in een groot gezin met vier zussen. We zijn alle vijf totaal verschillend en toch is er een goede band. Vaak is het eerste wat mensen zeggen: ‘jeetje was er niet veel ruzie in huis?’ In mijn beleving viel dat heel erg mee en is de band alleen maar hechter aan het worden nu we ouder worden en uit huis zijn/gaan. Als er gekibbeld werd dan ging het vaak over schoenen of kleding die er bij elkaar uit de kast was gejat.”

Inmiddels woont Davina alweer jaren op Texel, waar ze samenwoont met Tijs van Exel, naast de boerderij aan de Postweg. Ze werkt als paraveterinair dierenartsassistente en is daarnaast werkzaam bij Slagerij Boschma in Oudeschild. “Met de overname van de praktijk ben ik er een jaartje tussenuit geweest en terug in de slagerij gaan werken. Nu de praktijk weer in Texelse handen is ben ik weer terug bij het team en doe ik het werk gecombineerd. Daarnaast help ik dus nog op de boerderij. Tijs heeft de boerderij met zijn oom, vader en broertje. Zijn oom is verantwoordelijk voor de akkerbouw en zijn vader voor de melkveehouderij en boerderijwinkel. Tijs en zijn broertje zitten daarbij in. Door de huidige manier van werken hoeft Tijs niet ieder weekend aan de slag, maar draaien ze weekenddiensten. Als Tijs dienst heeft, sta ik aan zijn zijde, met heel veel plezier.”

Wat is het mooie aan het boerenleven?

“De vrijheid, de variatie, de ruimte, de dieren, het verzorgen en in mijn geval het samen zijn en helpen van Tijs en mijn schoonfamilie. Zodra ze me nodig hebben, help ik met alle liefde. Dat was vroeger bij mijn opa al. Hij was ook boer. Ik kwam er wekelijks. Het zit er toch in. Hij had schapen. Volgens mijn moeder was ik daar niet weg te slaan. Hier hebben ze natuurlijk koeien, maar ik heb wel een paar eigen schapen. Het is een droom de boerderij later met Tijs te kunnen doen. Ik ben en loop er graag rond, maar vind voor nu nog mijn eigen sociale leven buiten het erf ook heel belangrijk.”

Wat is anders aan echt op Texel wonen dan je vooraf had verwacht?

“De boot bepaalt je agenda. Een afspraak op het vasteland is niet even snel gedaan. Je plant rondom de boot. Slecht weer of drukte kan alles beïnvloeden. Na een tijdje wordt dat normaal, maar nieuwkomers en of toeristen onderschatten het wel. Tijs rekent altijd vanaf de boot, ik inmiddels ook. Maar naar de boot toe, wachten en de boot gaat allemaal bij je reistijd op. Ik heb nog geen tandarts op Texel bijvoorbeeld, dan moet je al een dag vrij vragen om naar de tandarts te gaan. Dat kan ik best als vervelend ervaren.”

Wat is voor jou het ultieme geluk?

“Mooi weer en doen wat me het gelukkigst maakt, tussen de beesten, sporten (hardlopen, boksen, krachttrainen), terrasjes en festivals/muziek met de mensen die ik lief heb.”

Als je ergens anders zou moeten wonen, waar zou dat dan zijn?

“Op het moment wonen we op het randje van De Cocksdorp, waar we niet verwachten weg te gaan. Maar wanneer er echt geen andere optie meer is, kies ik om weer terug te gaan naar Den Burg waar we eerder samen hebben gewoond. Je merkt toch dat je daar even snel naar de winkel kon lopen en je nu sneller de auto nodig hebt voor een boodschap.”

Wie verdient er een pluim?

“Mijn ouders, voor de hulp en de steun tijdens mijn opvoeding, studie en verhuizing ben ik ze heel erg dankbaar. Wanneer ik ze nodig heb zijn ze er. Ondanks de afstand. Niet alleen voor mij, maar ook voor mijn vier zussen. Dat verdient alle respect. We worden allemaal gelijk getrokken. Ze komen graag langs en als ik heel eerlijk toegeef, mis ik ze met regelmaat en dan zoeken we elkaar ook graag op.“

Hoe zouden vrienden je omschrijven?

“Ik heb ze dat gevraagd. Ik kreeg terug: ‘Een hardwerkend, zorgzaam, betrokken type met een (klein) perfectionistisch randje, die weet wat ze wil. Ben je er voor mij? Dan zal ik er ook altijd voor hun zijn.’ Ik kan me daar goed in vinden.“

Wat is je favoriete drankje en waarvoor kunnen we je s nachts wakker maken?

“Doe mij maar een goeie bak koffie, een cola zero of een lekker koud blikje Red Bull.”

Lachend vervolgt ze: “s Nachts wakker maken staat niet in mijn woordenboek, daar wordt niemand blij van.”

Was is je guilty pleasure?

“Een lastige vraag, maar stiekem heb ik er meerdere. Ik hou enorm van lijstjes, notities en agenda’s. Schema’s, schoonmaakroosters (ik hou enorm van een schoon en netjes huis), boodschappenlijstjes, to do lijstjes en alles gaat de agenda in, want denk maar niet dat ik iets vergeet of wil vergeten. Wanneer ik alles in mijn hoofd heb afgevinkt, gaan we pas de bank op en kijk ik heel graag naar Glory Kickboxing. Ik hou ontzettend van de bokssport en ga graag naar de Glory als deze in Nederland is.”

Heb je een goede raad aan de lezers?

“Waar een wil is is een weg. Dit zegt mijn moeder altijd. Vroeger rolde mijn ogen ervan weg, maar ondertussen kan ik beamen dat ze daadwerkelijk gelijk heeft. Ik heb moeten vechten en lang moeten studeren voor wat ik echt wilde. Als je iets echt wilt dan kan je het.”

Als volgende kandidaat draagt Davina Tess Brandenburg voor. “Zij heeft geen agrarische achtergrond, maar heeft er veel interesse in. Ze is hier stagiair en inmiddels ook medewerker. Ze studeert nog en doet daarnaast fanatiek aan autocross, dit is voor het eerste seizoen in de stockcar F2.”

Tekst: Job Schepers