Werken bij - Gemeente Texel

Van goudsmid tot horecaondernemer en nu beheerder van 58 speellocaties: Jelle Visser (51) vond zijn plek bij Gemeente Texel. In de rubriek Werken bij vertelt hij openhartig over zijn loopbaan, zijn liefde voor het eiland én zijn werkzaamheden bij de gemeente. Want daar komt meer bij kijken dan de meeste mensen denken. 

Jelle Visser is een Texelaar in hart en nieren. “Ik ben er een van Jelle van Jelle”, lacht hij. Jelle’s vader werkte in het laatste deel van zijn loopbaan als werkleider bij De Bolder en zijn opa was chef op de voormalige vuilstortplaats aan de Veenselangeweg, de ‘Rode Zee’. “Grappig genoeg trad ik onbewust in hun voetsporen toen ik hier solliciteerde. Het zit blijkbaar toch in de familie.”

Je bent gediplomeerd goudsmid?

“Na de lts wist ik niet goed wat ik moest gaan doen. Veel Texelse jongeren gingen naar de mts in Den Helder, maar dat zag ik niet zitten. Dat dagelijkse gereis met de boot… niks voor mij. Ik ben gaan werken, tot mijn toenmalige schoonmoeder zei: ‘Jij moet doorleren.’ Dat zette me aan het denken. Ik koos voor de opleiding tot goudsmid en werd meester -volledig gediplomeerd. Mijn stage en de eerste jaren werkte ik in Bergen. Mijn vrouw Anneke en ik woonden in Alkmaar. We hadden het goed voor elkaar, tot mijn zwager het loodgietersbedrijf van mijn schoonvader overnam. Op een dag stond hij op de stoep: of wij terug wilden komen naar Texel om te helpen. Anneke twijfelde geen seconde. Dus daar gingen we. Ik was 25 jaar. Best spannend, want we hadden op dat moment allebei een goede baan. Maar familie is belangrijk voor ons, dus we zijn met liefde teruggegaan. Op Texel startte ik als zelfstandig goudsmid. Dat ging goed, tot rond 2000 de economische crisis roet in het eten gooide. Ik redde het niet meer als goudsmid en moest iets anders.”

Hoe kwam je in de horeca terecht?

“Mijn vriend Rob Vos zocht iemand voor de technische dienst van De Pelikaan en vroeg of ik een nummer wist. Ik dacht: dit is iets voor mij. Met mijn technische achtergrond - lts metaal en fijnmechanisch werk als goudsmid -paste dat perfect. Ik begon in de techniek, maar stond al snel ook achter de bar en in de keuken. Een beetje brutaal ben ik toen samen met Rob een cateringbedrijf gestart. Een idee dat spontaan was ontstaan nadat ik tijdens een vergadering van de gemeente en veiligheidsregio binnenviel met een schaal hapjes, zonder dat iemand het wist. Dat was het begin van Pelikaan Catering, later Texel Catering. De horeca heeft me enorm gevormd: sociaal sterker, makkelijker in contact, en ik leerde mijn mening uitspreken. In mijn huidige functie heb ik veel baat van mijn sociale vaardigheden en kritische blik. Ik vind altijd wel ergens iets van. Dat helpt hier enorm. Binnen de gemeente wordt echt naar je geluisterd. Of er iets mee gebeurt, is een tweede - dat kan ook niet altijd -, maar je stem telt. Dat is waardevol.”

Hoe kwam de gemeente op je pad?

“Ik was zoekende. Ik deed nog de kiosk bij het zwembad en had een evaluatiegesprek in het vooruitzicht, toen ik een vacature zag voor groenmedewerker. Ik moest verder, want van alleen de kiosk kon ik niet rondkomen. Mijn oud-klasgenoot Stefan Kikkert was teamleider. Dat vond ik spannend - hoe zouden die verhoudingen zijn? Maar ik solliciteerde. Stefan belde me op: ‘Jelle, wat moet ik hiermee?’ Ik zei: behandel me als ieder ander. Als je me niet geschikt vindt, even goede vrienden. Ik werd aangenomen. Het eerste jaar stond ik gewoon te schoffelen in plantsoenen. Ik had Oosterend en De Waal onder mijn hoede en later ook Den Hoorn en ’t Horntje. Verder deed ik alles wat nodig was. Ook op de vuilniswagen. Zo werkt dat hier: je bent allround inzetbaar. Op een bepaald moment hielp ik een collega en hoorde ik over een nieuw beleids- en beheerplan dat is de maak was. Daarin zat één fulltime functie. Ik solliciteerde, werd aangenomen en sindsdien ben ik beheerder Speellocaties, een baan die ik samen doe met mijn collega Kees Koopman.” 

Wat houdt je werk precies in?

“We beheren 58 speelplaatsen op Texel. Dat betekent: maaien, onderhoud, inspecties, veiligheid. Boutjes, moertjes, ondergronden - alles moet kloppen. Veiligheid staat voorop. Ik volgde de opleiding tot inspecteur. Ook contact met leveranciers, plaatsing van toestellen en participatietrajecten horen erbij. In plaats van speeltuinen hebben wij het liever over speelplaatsen. Een veldje met twee voetbaldoeltjes is geen speeltuin, wel een speelplaats. Die doelen vallen onder mijn beheer. Maar staan ze op een sportveld, dan vallen ze onder sport. Het klinkt simpel, maar de grenzen zijn soms verrassend complex. En dat heeft ermee te maken omdat eigendom, beheer en gebruik door elkaar lopen. Schoolpleinen zijn daar een goed voorbeeld van. Scholen ontwerpen soms zelf hun plein, maar wij doen het onderhoud. Sommige toestellen zijn van de gemeente, terwijl de grond van een stichting is. Wil je iets aanpassen, dan moet je met alle betrokkenen om tafel.”

Werk je veel binnen of buiten?

“Allebei. Mensen zien mij buiten, maar achter elke speelplaats zit veel overleg. Plannen maken, afstemmen, budgetteren. Het kost meer tijd én geld dan mensen denken. Een schommel in je tuin bijvoorbeeld koop je voor een paar honderd euro. In de openbare ruimte moet alles aan strenge eisen voldoen: veiligheid, ondergrond, vrije ruimte, afstanden tot bomen. Eén standaard dubbele schommel kost al snel zes- tot zevenduizend euro. En je hebt er 58 locaties mee te bedienen.”

Komen er nieuwe speellocaties bij?

“Ja, nu er veel gebouwd wordt in de dorpen zie je dat terug. Nieuwe wijken vragen om nieuwe speelruimte. Dat begint nu echt op gang te komen. Vroeger werd in projecten bepaald waar een bepaald soort speeltoestel zou komen en daarna moest beheer daarmee aan de slag. Dan kreeg ik soms iets op mijn bord waar ik het eigenlijk niet mee eens was. Nu proberen we aan de voorkant betrokken te zijn en dat werkt mijn inziens veel efficiënter. Ik werk met een systeem waarin alle toestellen staan, zodat we variatie kunnen aanbrengen. Maar ook het vervangen van een speeltoestel kan soms een hoop rompslomp opleveren. Veiligheid en wetgeving zijn voor mij de basis, maar participatie maakt het ingewikkeld. Iedereen mag meedenken. Mooi, maar het betekent ook dat een simpele vervanging soms maanden duurt. Dat kan frustrerend zijn.”

Wat geeft jou voldoening?

“De veelzijdigheid van het werk. Ik doe van alles rond spelen, maar zit ‘s winters ook in de strooiploeg. ‘s Nachts de weg op bij nacht en ontij -fantastisch. Je bent multifunctioneel inzetbaar en daarmee vergaar je weer nieuwe kennis. Dat neem ik weer mee in mijn werk als beheerder speellocaties: waar zet je een bankje, een prullenbak, hoe loopt een route?”

Ooit gedacht voor Texel te werken?

“Eerlijk? Ik had het beeld van een stugge, stroperige organisatie. Soms is dat ook zo, maar dat komt omdat over alles is nagedacht en dat is op zich goed. Maar juist dan is het een uitdaging om processen soepeler te maken. Van binnenuit kun je echt verschil maken.”

Tot slot: waarom dit werk?

“Omdat het ertoe doet. Kinderen die veilig spelen. Dorpen die leefbaar blijven. Samen werken aan een mooi Texel. Ik ben blij dat ik hier zit.”

Op werkenvoortexel.nl staan de vacatures van gemeente Texel. Ook is het mogelijk om een open sollicitatie te sturen.