Blog van de vogelwachter: Unieke vogelervaring in de Slufter
NatuurBomans bracht het er zeer slecht vanaf. Hij werd bang van de talloze krijsende meeuwen, de huilende wind om zijn tent en kreeg ‘s nachts paniekaanvallen vanwege de eenzaamheid. Bovendien werd hij ziek. Er wordt zelfs gefluisterd dat Bomans nooit meer de oude zou zijn geworden na dit avontuur en mede door deze belevenis kort daarna stierf. Als heer van stand uit de stad kon hij dit duidelijk niet aan. Bij natuurmens Wolkers verliep de week op Rottumerplaat geheel anders. Hij had er de tijd van zijn leven: ving zelf vis, liep naakt over het eiland (waar mooie foto’s van zijn) en redde zelfs een jong zeehondje. Een groter verschil tussen twee mensen was bijna niet mogelijk. Bioloog en TV-presentator Midas Dekkers liet in zijn programma over de Waddeneilanden merken dat hij de houding van Bomans wel kon waarderen. Angst en ontzag voor de natuur zijn volgens hem geen slechte zaak omdat men op die manier uit respect voor de omgeving geen slechte dingen zal gaan uithalen met het milieu. Een zeer terechte conclusie!
Alleen in een hutje
Vogelwachter zijn op Texel is natuurlijk wel iets anders dan wat Wolkers en Bomans ervaren hebben, maar er zijn zeker overeenkomsten. Als Vogelwachter in de Slufter zit je niet op een onbewoonde plaats en kom je overdag veel toeristen en vogelliefhebbers tegen, maar ’s nachts krijg je wel dezelfde soort ervaring als die van Bomans in 1971: je ligt immers alleen in een kleine hut, het dichtstbijzijnde dorp is kilometers ver weg, je hoort de wind gieren langs de muren en de meeuwen schreeuwen continu. Water moet je zelf gaan halen en douchen kun je alleen na kilometers af te leggen per fiets.
Gevarieerd publiek
In de Slufter zie je als vogelwachter de meest prachtige vogels voorbij komen: lepelaars, aalscholvers, grutto’s, tureluurs, kluten, wulpen, blauwe kiekendieven, smellekens, zeearenden en ga zo maar door. Texel is niet voor niets zelfs voor Europese begrippen een uniek vogeleiland. Toeristen die hier vogels komen bekijken, komen uit allerlei landen: Zwitserland, Schotland, Duitsland, België en nog meer. Uitleg geven aan deze mensen is een dankbare taak voor de Texelse vogelwachter omdat het meestal zeer gewaardeerd wordt door het publiek. Menig bezoeker vertrekt met een glimlach op het gezicht naar elders. Met de aanwezige informatie en telescoop kun je de mensen veel informatie geven over de verschillende soorten vogels die hier rondvliegen en over de Konik-paarden die tegenwoordig rondlopen in het gebied. Deze hulp wordt vrijwel altijd in dank aanvaard door de bezoekers. Een minder leuke taak van het vogelwachter zijn, is het waarschuwen van mensen die hun hond dienen aan te lijnen in dit fraaie natuurgebied en dat ze ook geen nesten mogen fotograferen in het afgesloten terrein, niet mogen vliegeren en ook geen vuurtje mogen stoken of buiten de paden fietsen. Gelukkig komt dit allemaal niet zo geweldig vaak voor en wanneer je het beleefd vraagt, luisteren de meeste mensen gelukkig wel. Het is een noodzakelijke taak: de rust van broedende vogels dient gewaarborgd te worden.
Ervaren boswachters
Regelmatig zie je als vogelwachter de boswachters langskomen. De hulp en de rondleiding die je krijgt van de ervaren Texelse boswachters is zeer de moeite waard. Zij kennen het terrein op hun duimpje en loodsen je door de valleien van natuurgebied de Slufter heen. Het is een unieke ervaring om broedende lepelaars te zien en de veldleeuwerik of de koekoek te horen fluiten. Ook gewone toeristen en dagjesmensen kunnen deelnemen aan excursies in de Slufter, deze zijn te boeken via Ecomare.
Tekst: vogelwachter Paul Prillevitz