10 vragen aan - Hannes Trooster

Via Niels Jalving drinken we deze keer een kop koffie met Hannes Trooster (35). Hannes groeide op in Den Burg, belandde als naïef Texels jochie in het rauwe Amsterdam-Noord en bouwde daar een succesvol evenementenbedrijf op. Een ingrijpende coronaperiode, deed hem uiteindelijk terugkeren naar Texel. Vanuit Den Burg werkt hij tegenwoordig aan internationale kunstprojecten, runt hij samen met zijn oude buurjongen Toko Texel en geniet hij volop van het leven op het eiland.

Van wie bei-je d’r îentje?

"Mijn ouders zijn Hendrik-Jan Trooster en Yildou de Boer. Ze verhuisden nog vóór mijn geboorte van Arnhem naar hier omdat mijn vader de nieuwe directeur van de muziekschool was geworden. Ik ben geboren in Den Helder, dus officieel ‘een kraai’. Tot mijn negende woonde ik in Den Burg, waarna we verhuisden naar Amsterdam. Mijn ouders waren toen al uit elkaar, en mijn vader had een relatie met Iris van den Burg waardoor we vrijwel elk weekend terug naar Texel gingen. Na 25 jaar Amsterdam ben ik vorig jaar samen met mijn vriendin Cindy Belmon op Texel komen wonen. Inmiddels zijn we met z’n drieën want acht maanden geleden werd onze zoon Bonne geboren.”

Hoe was verkassen op je 9e?

"Dat was echt een cultuurshock. Ik ging als tamelijk naïef Texels jongetje naar Amsterdam-Noord, dat toen behoorlijk berucht was. Ik weet nog dat ik bij mijn nieuwe school vriendelijk naar een paar jongens zwaaide. Hun reactie was: ‘Wat kijk jij nou? We maken je dood.’ Opeens zat ik in een wereld waarin je letterlijk je mannetje moest staan. Ik heb echt even moeten wennen, maar al snel heb ik Amsterdam omarmd. De stad heeft me veel gebracht en me gevormd tot wie ik nu ben. Ik wil graag een stukje van de cultuur en veelzijdigheid van Amsterdam meenemen.”

Studeren was niks voor jou?

"Na de middelbare school was ik wel klaar met studeren. Ik wilde aan het werk. Vanaf mijn zestiende werkte ik zomers in een pension in Tsjechië. Ik deed daar van alles: kamers schoonmaken, achter de bar en in de keuken. Dat laatste vond ik het leukst. Ik ben kok geworden, groeide door tot chef-kok, maar na een jaar of vijf begon het te kriebelen. Ik wilde zélf gaan ondernemen en dat leidde een jaar of tien geleden tot mijn eigen bedrijf Eventcare. We hebben door de jaren heen veel festivals mogen organiseren, waaronder lange tijd ook Sunny Side Up. Inmiddels richten we ons vooral op merkactivaties en corporate events. We doen veel voor de wereldberoemde ontwerper Daan Roosegaarde. Voor zijn studio bouwen we overal ter wereld tijdelijke kunstinstallaties.”

Wat deed corona met je?

"Dat was de zwaarste periode uit mijn leven. Mijn bedrijf viel vrijwel stil, maar dat was niet het ergste. Een van mijn medewerkers, die ook een goede vriend was, bleek terminaal ziek. Door corona kon hij niemand meer zien. Hij zei: ‘En nu dan? Als ik corona krijg, ben ik meteen dood.’ Zo ontstond het idee van de quarantainer: een zeecontainer met een scherm en geluid, zodat mensen veilig bezoek konden ontvangen. Al snel stonden er tientallen bij ziekenhuizen en verzorgingshuizen. Het verhaal haalde zelfs de New York Times. Dat was bijzonder, juist omdat het begon vanuit iets persoonlijks."

Hoe kijk je terug op die periode?

"Alsof alles tegelijk kwam. In juni 2021 kreeg ik zelf corona en belandde ik op de intensive care. Een paar dagen later overleed die vriend, terwijl ik daar nog lag. Toen wist ik het echt even niet meer. Ik was helemaal overhoop. Zakelijk werden we goed geholpen, maar persoonlijk heeft die periode er flink ingehakt. Wat me misschien nog wel het meest verbaast, is dat we als maatschappij zo weinig lijken te hebben geleerd. Als het morgen weer gebeurt, zijn er opnieuw te weinig IC-bedden en te weinig zorgpersoneel."

Waarom terug naar Texel?

"Door corona is ons perspectief veranderd. Cindy en ik wilden niet meer midden in de drukte wonen, maar dichter bij de natuur en het water. Eerst keken we naar Durgerdam, maar dat was onbetaalbaar. Daarna volgden we de kustlijn naar het noorden. Schoorl vonden we mooi, Bergen ook, maar toen dachten we: als je toch die kant op gaat, waarom dan niet gewoon Texel? Mijn vader woonde hier weer, veel vrienden ook en Cindy kwam hier als kind al graag. Belangrijk vond ik wel dat zij het zélf wilde. Je moet niet voor een ander naar een eiland verhuizen. Gelukkig voelde Texel goed voor ons allebei."

En nu ook nog een eigen toko?

"Mijn liefde voor koken is nooit verdwenen. Mijn kelder thuis is al een toko op zich. Op Texel miste ik een plek voor ‘exotische’ producten én gezonde afhaalmaaltijden. Samen met mijn vroegere buurjongen Luuk van Garderen zijn we daarom Toko Texel gestart. We hebben inspiratie opgedaan in Amsterdam en vonden een pand in Den Burg. Nu verkopen we Aziatische en Surinaamse producten, maken we verse afhaalgerechten en bedenk ik iedere week een nieuwe special. Iedere woensdag sta ik zelf achter de toonbank.”

Je bent ook nog DJ?

"Anders dan mijn vader en zusje die allebei conservatorium gedaan hebben, bespeel ik geen instrument maar ik ben wél gek van muziek. Ik heb veel platen en samen met Joost de Winter vorm ik dj-duo Island Vinyl Club.”

Favoriete plek op Texel?

"Zomers is dat het strand. Hoewel we een huisje hebben op paal 15, zitten we meestal op paal 12 want daar zitten veel vrienden van ons. ‘s Winters zijn dat De Slufter, de Branding en De Balcken.”

Wat mist Texel nog?

"Ik zou graag zien dat de gemeente meer ruimte biedt aan jonge ondernemers en nieuwe ideeën. Met Sunny Side Up liepen we tegen grenzen aan waardoor groeien onmogelijk is. Daardoor ben je altijd aangewezen op vrijwilligers. Dat is jammer. Als je jonge mensen wilt binden, moet je ze ook iets bieden."

Als volgende kandidaat wijst Hannes ons op Robbert Uyleman, oprichter van Uiltje bier uit Haarlem. “Robbert is nu bezig een farm op te zetten en gaat daar mooie producten ontwikkelen. Leuk om van hem te horen!”

Pepijn Dros