
10 vragen aan... Ruben Duinker
10 vragen aanMeer over Ruben Duinker
Ruben (28) is geboren en getogen in Oosterend. Hier woont hij nu samen met zijn vriendin Marieke Wetsteen (25). “Negen jaar geleden leerde ik Marieke via een goede vriend kennen. Geleidelijk aan ging onze vriendschap over in een liefdesrelatie.”
Duinker Infra
Ruben is op 1 maart van dit jaar een eigen bedrijf gestart. Waarin? Dat laat zich niet zo makkelijk uitleggen. “Ik ben momenteel uitvoerder van de infrastructuur van ondergrondse kabels en leidingen”, zegt Ruben. Dit zijn alle in de grond gelegen nutsvoorzieningen (gas, water, elektra) van en naar woningen. “Ik kan inhoudelijk nog niet zoveel zeggen over mijn verdere plannen en waar ik ermee naartoe wil, omdat er nog bepaalde processen gaande zijn die bepalend zijn voor de verdere ontwikkeling van het bedrijf. Maar in grote lijnen wil ik een overkoepelend bedrijf realiseren dat alle opdrachten binnen de nutsvoorzieningen op Texel met elkaar stroomlijnt en realiseert. Een soort rechterhand op afstand voor aannemers en andere opdrachtgevers aan de vaste wal.”
Materialistisch?
“Ja en nee. Ik kan met een kleine rugzak een maand door de rimboe dwalen, maar ik hou er ook van om een knappe auto of televisie te hebben.” Dat lijkt te kloppen, want aan de muur in de woonkamer hangt een groot tv-scherm. “Je denkt misschien dat ik veel televisie kijk, maar ik begin niet graag aan een serie met tig seizoenen, dat vind ik zonde van mijn tijd.”
Twee rechterhanden
Ruben heeft twee rechterhanden, zou je kunnen zeggen. Halverwege de tuin staan een zelfgemaakte houten loungebank en een houtkachel van een oud olievat. Verderop prijkt een hot tub op een vlonder, ook home made. “Ik klus graag in en om het huis. Toen Marieke en ik deze woning kochten, heb ik meteen een complete gereedschapsset aangeschaft om zoveel mogelijk zelf op te kunnen knappen.”
Voetbalfanaat
Sinds Ruben kan lopen, gaat hij achter een voetbal aan. “Er ligt altijd wel een voetbal in de woonkamer”, lacht hij en vist er een onder de eettafel vandaan. In de vensterbank staat een foto waarop Ruben een doelpunt scoort. “Dat was het laatste doelpunt dat ik maakte. Dit was vorig jaar tijdens het laatste competitieduel vóór de beslissende wedstrijd. We werden met ons team kampioen. Daarna ben ik gestopt, dus op mijn hoogtepunt. Het team promoveerde en speelt nu tweede klasse. Dit niveau is nog niet eerder op Texel gehaald.” Ruben speelt nog wel zaalvoetbal. “In de zaal spelen we landelijk, dus op het op één na hoogste niveau van Nederland. Daar halen we regelmatig de regionale kranten mee.” Ruben draait de voetbal in zijn handen en legt hem dan weg. “Na dit seizoen stop ik ook met zaalvoetbal.” Ruben is een allround speler en de aanvoerder van het team. “Ik heb overal gestaan, maar wel altijd in de as van het veld. Momenteel volg ik een trainerscursus, maar daar heb ik nog geen concrete plannen mee. Voetbal heeft altijd op nummer één gestaan. Echt ál mijn vrije tijd ging erin zitten. Daarom overweeg ik eerst een overbruggingsperiode zónder voetbal om me te kunnen richten op andere dingen, zoals mijn werk en privé.”
Reislustig
“Ik ga het liefst naar vakantiebestemmingen waar ik kan duiken of skiën. Of het moet een verre, avontuurlijke reis zijn. Zuid-Amerika staat bijvoorbeeld op mijn bucketlist. Maar omdat ik altijd met voetballen bezig was, konden Marieke en ik nooit lang op vakantie. Er was altijd wel een training of wedstrijd waarvoor ik terug moest komen. Vorig jaar zijn we voor het eerst een maand naar de Filipijnen geweest. Rugzak op en gaan. Ik heb daar ook gedoken. En hoe: tussen grote voshaaien! We hadden expres géén hotels geboekt. Een georganiseerde groepsreis waarbij je alle toeristische hotspots afgaat, is niet aan ons besteed. Er is niets leuker dan het verkennen van onbekende gebieden en met de lokale bewoners in gesprek te raken. Tijdens onze backpackvakantie kwamen Marieke en ik op een gegeven moment ’s avonds laat in een piepklein dorp terecht waar niks was, enkel een paar hutjes. Een taxichauffeur heeft toen geregeld dat we daar bij een local konden overnachten. Dat is toch mooi?”
Ik heb niks met…
“Geijkte paden. Ik trek liever mijn eigen plan. Niet te veel routines, liever uitdagingen. Dingen buiten de comfortzone prikkelen mijn nieuwsgierigheid. De rondreis door de Filipijnen is daar een goed voorbeeld van. We hadden alleen de heenreis en drie tussenvluchten geboekt. Voor de rest lag alles open. We hebben onder andere zeven dagen op een onbewoond eiland geslapen. Dát was nog eens leven!”
Wat zou je doen met een miljoen?
“Ik weet niet of ik mijn meisje zover krijg, maar met een bankpas met een miljoen euro erop, zou ik er graag een jaartje tussenuit gaan om de wereld over te reizen. Lang en ver weg. Het is leuk om hier af en toe in het wilde weg over te fantaseren.”
Spijt?
“Je kunt wel spijt van dingen hebben, maar daar schiet je weinig mee op. Spijt betekent dat je in de toekomst andere keuzes moet maken.”
Volgende gast
“Jeroen van Beek. Hij was vroeger een werknemer in het installatiebedrijf van mijn vader. Tegenwoordig, inmiddels tien jaar later, is hij werkzaam als installatiemanager bij defensie in Den Helder. Elke werkdag treffen wij elkaar op de eerste boot en drinken dan koffie. Hij had een eigen bedrijf, maar koos ervoor om weer in loondienst te gaan. Jeroen is een sociaal persoon, echt een prima vent!”