Roel Merks
Van de ene Roel gaan we door naar de volgende: Roel Merks. Hij traint bij Roel Krijt, die we een aantal weken geleden spraken voor deze rubriek. We gaan langs in Oudeschild bij het huis dat hij zelf heeft gebouwd en tot zijn eigen paradijsje maakt met uitzicht op de Hoge Berg.
Waar kom je vandaan?
"Ik ben in 1980 geboren, opgegroeid op een boerderij in Sint-Oedenrode, een dorp tussen Eindhoven en Den Bosch. Mijn vader was timmerman en had een werkplaats aan huis. Maar mijn moeder was eigenlijk het creatief brein achter het bedrijf, ik lijk heel veel op haar. Ik heb één zus en twee broers. Er was van alles in en om huis te doen; als kind was dat echt fantastisch, een soort Utopia. Er was een grote vijver en er liepen allerlei honden over het erf en in de werkplaats van mijn vader was ook altijd genoeg te ravotten."
Hoe ben je op Texel gekomen?
“We zijn hier maar even te gast, dus geniet ervan.
"Ik was 22 en wilde op mezelf gaan wonen. Ik zat bij mijn moeder aan de keukentafel en sloeg het Eindhovens Dagblad open, daarin stond een advertentie van De Smulpot: "Wonen en werken op Texel". Dat leek me wel wat. Na een succesvol sollicitatiegesprek op het terras met Dave - de toenmalige eigenaar - vertrok ik met een vishengel en een rugtas naar Texel om aan de slag te gaan bij de Smul. Uiteindelijk bleek de horeca niet mijn ding; ik heb er maar vijf maanden gewerkt, maar het eiland beviel me wel. Ik zou eigenlijk naar Zuid-Frankrijk, maar het werd Texel. Ik ben niet meer weggegaan. Dat kleinschalige en dat overzichtelijke vind ik heel prettig."
Wat doe je voor werk?
"Na mijn kortstondige avontuur bij De Smulpot ben ik bij Peter Moerbeek begonnen als leerling stoffeerder. Daar had ik in Brabant al wat ervaring in en dat bleek een goede zet te zijn. Voor mij was het ook een mooie manier om het eiland te leren kennen, je komt op veel verschillende plekken en leert gelijk veel mensen kennen. Na nog wat baantjes tussendoor ben ik twintig jaar geleden begonnen met mijn eigen bedrijf De Texelse Stoffeerders. Ik dacht toentertijd: ik heb toch niets, dus wat heb ik te verliezen. Ik kan op m'n bek gaan of er wat moois van maken. Inmiddels is dat uitgegroeid naar een bedrijf met zes vaste mensen en een aantal freelancers in dienst, een winkel in Oudeschild, veel verschillende projecten en producten van vloeren tot gordijnen. We hebben een fijn, enthousiast cluppie bij elkaar, dat vind ik belangrijk."
Wat vind je het leukst aan je werk?
"Iets maken en bouwen, iets zien ontstaan; dat vind ik het mooist. Soms komer er mensen bij ons komen voor een nieuwe vloer, maar buiten gaan met nieuwe gordijnen of zonnewering. Ik vind het leuk om samen met hun na te denken en tot iets moois te komen. Huizen inrichten vind ik echt een soort speeltuin, daar kan ik mijn creativiteit in kwijt. Ik vind het mooi als het totaalplaatje klopt."
Dit huis heb je dus zelf gebouwd?
"De aannemer leverde het casco, zonder kozijnen, op en ik heb het zelf helemaal afgebouwd. Ik ben hier in Oudeschild twee keer honderd meter verhuisd. Dit was eerst een hele oude bungalow met een tuin vol bomen. In de tussentijd woonden we in een appartement dat ik in de schuur bouwde. De oudste werd nog in de Kerksteeg geboren en later werd hier aan de Trompstaat, mijn tweede kind geboren. Het was dus een hele drukke periode. Er moet nog steeds een aantal dingen gebeuren hier, waarschijnlijk is het nooit echt helemaal af. Nu is dat ook niet per se mijn sterkste kant, ik heb wel altijd nieuwe ideeën."
Heb je hobby's?
"Ik heb niet veel vrije tijd, ook omdat ik dus vaak in en om het huis met van alles bezig ben. Ik kan soms impulsief zijn en dingen via Markplaats kopen, zoals oude Honda CB750-motoren uit 1978. Ik vind het mooi om daaraan te sleutelen en er caféracers van de maken. Ik heb er inmiddels drie waarvan er één hier in de woonkamer staat."
Waar ben je trots op?
"Mijn kinderen Noud (12) en Pom (9). Ik ben twee jaar geleden gescheiden van hun moeder. Zij woont inmiddels in Schagen en de kinderen gaan daar naar school, ik zie ze in het weekend. Ze hebben daar een fijne plek, maar ik vind het ook heerlijk als ze weer hier zijn. Ik vind het bewonderenswaardig hoe flexibel ze met de hele situatie omgaan en het heen-en-weer reizen; daar ben ik echt trots op."
Wat is je favoriete plek op Texel?
"Als je vanaf de Rozendijk komt, langs de Rovershut rijdt en dan tussendoor naar de weg van Paal 15 gaat; dat vind ik het mooiste stuk. Je ziet er verschillende landschappen in elkaar overlopen: van bos naar duinen en strand. Als ik het druk heb op werk en van Den Hoorn naar De Koog moet bijvoorbeeld, kies ik er expres voor om niet over de Pontweg te gaan, maar door het bos. Ik vind het een rustgevende omgeving."
Heb je levensmotto?
“We zijn hier maar even te gast, dus geniet ervan. De weg ernaartoe is mooier dan de bestemming. Dat is iets wat ik me voorhoud en waar ik naar leef."
Wat zou je aan Texel veranderen?
"Oudeschild zit echt in m'n hart, maar dat bakkie water hier verderop, daar moet de gemeente echt wat mee. Het is zonde, want er liggen kansen, nu de visserij om zeep geholpen is, bijvoorbeeld op gebied van toerisme of wonen. Ik zou echt wel willen zien dat ze de haven nieuw leven in blazen."
Wie bewonder je?
"Op dit moment voetbaltrainer Peter Bosz. Ik kom uit de buurt van Eindhoven, dus ben echt een PSV'er. Ik bewonder hoe hij de rust heeft kunnen bewaren en uitstraalt en zo met het team het landskampioenschap heeft kunnen worden."
Volgende keer maken we een stop op 't Horntje bij bollenboer Daan Terpstra. "Hij is zo'n iemand die uit het goede hout gesneden is, altijd bereid om mensen te helpen. Hij is echt een uitvinder, wat hij ziet of bedenkt, dat maakt hij met zijn handen. Hij is niet iemand die heel erg op de voorgrond is, daarom vind ik het juist leuk om hem op deze manier in het zonnetje te zetten."
Tekst: Souwie Lely