
Monument bij de haven een 'ode aan de Texelse visserij'
Naast de achtersteven van de TX29 bij de havenmond in Oudeschild is zaterdagmiddag het nieuwe visserijmonument 'Van Botter tot Kotter' onthuld. Dit gebeurde door de voormalige bemanning van de TX3.
Het monument is een ode aan de Texelse visserij. Het zwaard is een replica van de historische blazer TX11 uit 1894, eigendom van de gebroeders Vlaming. De reling is afkomstig van de kotter TX3 'Biem-Jan'. Dit schip was van 2005 tot 2022 in de vaart, met de gebroeders Van der Vis aan het roer. Naast tong en schol hadden zij vaak bijzondere bijvangst in de netten, zoals een borstbeeld van Lenin.
In 2022 besloten de broers te stoppen met de visserij. "Met pijn in het hart, want de familie Van der Vis vaart al sinds 1875 op zee. De onzekere toekomst en gebrek aan opvolging zijn té grote obstakels. De TX3 wordt gesaneerd – en dat betekent: slopen. De reling bleef bewaard en is een tastbare herinnering aan een roemrijk vissersverleden."
Zo staat het letterlijk op het visserijmonument, een initiatief van Fred Wiering, die dit realiseerde in samenwerking met Esther Krijnen.
Rode draad
“Dit monument vertelt een verhaal dat teruggaat tot het verleden en loopt als een rode draad door het leven op Texel", vertelde Wiering ten overstraan van veel belangstellenden, velen afkomstig uit de visserij.
Het monument, gemaakt door tentenstellingsbouwer Expotise, toont aan de hand van foto's en tekst de geschiedenis van de visserij en de Texelse vissershaven. Via de QR-code op het monument is de visserijgeschiedenis in drie talen beschikbaar.
"Texel leeft al eeuwen met de zee. Vissers trotseerden de golven, op zoek naar vis en een beter bestaan. Tot 1922 voeren ze met houten botters en blazers, voortgedreven door de wind. Later kwamen krachtige motoren en stalen rompen in beeld. Het bracht de Texelse vloot naar verre visgronden op de Noordzee, met in hun netten."
Harde realiteit
"Soms bracht de zee voorspoed, soms ook tegenslag. Van oorlog tot dure brandstof en Europese regelgeving - elke generatie moest zich aanpassen aan de harde realiteit. Toch bleven de Texelse vissers innovatief en grepen zij de kansen die op hun pad kwamen. Vandaag telt Texel nog maar een handvol kotters. Toch leeft de geschiedenis voort, in verhalen van families, scheepsnamen en de haven zelf.'
Het visserijmonument kwam tot stand met medewerking van tal van instanties, bedrijven en personen.
Fred Wiering sloot af met een gedicht:
Mensen stonden op de dijk
en zagen blazers en botters
Mensen stonden op de dijk
en zagen prachtige boten en stalen kotters
Wij staan op de dijk
met uitzicht over haven en over zee
Te midden van ons staat een monument
en dat draagt nu herinneringen voor ons mee
En de eb en de vloed gaan al die tijd hun gangetje