Chris Kuiper
Raymundes Schaak verwees ons naar Chris Kuiper (42). Ze kennen elkaar door hun bevriende vrouwen, die allebei Filipijns zijn. Regelmatig wordt uitgebreid gekookt en veel gekletst en de heren konden het gelijk goed met elkaar vinden.
Van wie ben je er ien?
"Mijn moeder is Gonda Kiewiet en m'n vader Frans Kuiper. Ik heb een zus, Michelle. Geboren en getogen op Texel en opgegroeid in Den Burg. Ik heb voor werk een paar jaar aan de overkant gewoond, waaronder een halfjaar in Japan, maar kwam toch altijd weer terug op m'n vaste stek bij Paal 17. Inmiddels ben ik chef bij restaurant Floris en getrouwd met Claire. We hebben twee kinderen: Elisha van 7 en Koa van anderhalf."
Wat doe je voor werk?
Alles wat je tot dan toe geleerd hebt, neem je mee en komt samen
"Ik begon op mijn veertiende met werken in de horeca bij het Sluftercafé. In totaal heb ik zeventien jaar in de keuken van Paal 17 gestaan, maar toen kwam ruim drie jaar geleden de functie van chef-kok bij restaurant Floris - bij hotel Prins Hendrik - op mijn pad. En ik dacht: als ik nog een keer chef wil worden, dan moet ik het nu doen, anders doe ik het niet meer. Het draaien van je eigen keuken is het mooiste wat er is als kok. Een menu samenstellen waaronder je eigen naam staat. Je kunt laten zien wat je kunt. Alles wat je tot dan toe geleerd hebt, neem je mee en komt samen."
Hoe ziet je ideale zondag eruit?
"Lekker rustig wakker worden, barbecue aan, groot stuk vlees erop. Ik heb thuis een extra grote Grizzly Grills-barbecue, vind het top om daar dan een stuk vlees op te bereiden en dat een uur of zeven te laten garen. Dat je er de hele dag mee bezig bent geweest, geeft extra voldoening als het dan goed gelukt is. Lekker in het zonnetje met een pilsje in de hand, vrienden over de vloer en gezellig samen eten. Dom zitten, wijs kijken. De Filipijnse cultuur is ook echt een eetcultuur. Dus op verjaardagen en feesten maken we hele buffetten. Heerlijk."
Waar ben je trots op?
"Toen ik net begonnen was bij Floris en de eerste recensies binnenkwamen, was ik echt trots op wat we met z'n allen neerzetten, want we doen het als team. Het was heel leuk om terug te lezen dat de gasten waarderen waar we mee bezig zijn."
Wat zou je nog willen leren?
"Ik zou wel mondharmonica willen kunnen spelen. Ik vrees alleen dat er niet zo veel van terecht komt, aangezien ik totaal niet muzikaal ben en geen gevoel voor ritme heb. Maar als ik bijvoorbeeld Thomas Acda hoor spelen, dan vind ik dat zo'n tof geluid. Echt een mooi instrument. Ik houd van die bluessound."
Wat staat er op je bucketlist?
"Ik heb niet echt een bucketlist, maar ik zou nog wel eens een culinaire reis door Azië willen maken. Ik vind het fantastisch om plekken te ontdekken waar bijna geen toerist komt, om echt te zien hoe het is om daar te leven. Het binnenland van China lijkt me echt geweldig. Maar eerst ga ik binnenkort naar Albanië samen met een maat van me. We hebben ChatGPT om een lijst gevraagd van plekken waar de minste mensen heen gaan, zo kwamen we op het idee."
Heb je een guilty pleasure?
"Ik ben echt een zoetekauw. Het is maar goed dat ik geen bakker ben van beroep, dan was ik waarschijnlijk tonnetje rond geweest, haha. Vorig jaar organiseerde ik de taartenbakwedstrijd Heel Floris Bakt, in de stijl van het bekende televisieprogramma. Hobbybakkers konden hun lekkernijen laten proeven. In de jury zat zelfs Jan, oud-deelnemer van Heel Holland Bakt. Dat was een groot succes en we willen dat dit jaar weer doen. Voor een klein bedrag konden mensen een hele doos taart meenemen. Dat was maar goed ook, anders had ik veel te veel opgegeten."
Heb je een wijze raad of levensmotto?
"Blijf positief, leg niet op alle slakken zout. Maak je niet te druk over kleine dingen, er zijn dingen die echt belangrijk zijn in het leven."
Wat zou je aan Texel willen veranderen?
"Ik zou wel een nachtboot voor Texelaars willen. Dat geeft gewoon meer vrijheid. Iets met kleine bootjes. Op andere plekken in het land zijn ook dit soort oplossingen. Het zou mooi zijn als we dat ook hier op de een of andere manier zouden weten te regelen."
Welk moment zal je nooit vergeten?
"Natuurlijk de dag dat mijn kinderen geboren zijn. Mijn dochter is geboren in de Filipijnen, dat maakt het extra bijzonder. Voor mijn vrouw was het fijn om bij haar familie in de buurt te zijn tijdens de bevalling. Ik had wel haar familie en vrienden daar, maar niet mijn eigen dierbaren, dat maakte dat ik me best alleen voelde op dat moment. Na de bevalling duurde het lang voordat ze naar de kamer mocht; ik heb daar vier uur op ze gewacht. Het was vroeg in de ochtend, wat betekende dat het in Nederland midden in de nacht was. Door het tijdsverschil kon ik nog niemand bellen om het goede nieuws mee te delen. Dat was heel gek en dat voelde best eenzaam. Daarna moesten mijn vrouw en dochter nog een tijdje in de Filipijnen blijven. We zijn tien maanden van elkaar gescheiden geweest. Dat hebben we later dubbel en dwars ingehaald hoor. We zijn nu vier handen op één buik."
Sijbrand Ran is de volgende kandidaat in deze rubriek. Chris en hij zijn jarenlang collega's geweest bij Paal 17, waar Sijbrand nog altijd hoofd van de technische dienst is. "In het begin was onze band een beetje stroef; ik was jong en had een grote bek, maar gaandeweg zijn we echt maten geworden en heb ik veel aan hem gehad. Hij is echt een luisterend oor voor me geweest; de goeie gesprekken op de goeie momenten."
Tekst: Souwie Lely