10 vragen aan Eric Pekel

Eric Pekel, voorgedragen door Suzanne Roeper, is horecaondernemer in hart en nieren. Keer op keer toont ‘Peek’ aan ‘het’ in de vingers te hebben. Op zijn palmares prijken onder meer restaurants, design suites, ambachtelijke snacks en een landelijk maaltijdboxenconcept. Het enige dat nog ontbrak was een strandpaviljoen, maar met Peek aan Zee gaat voor Eric en zijn vrouw Monique die langgekoesterde wens nu ook in vervulling.

Wie is ‘Peek’? 

“Ik ben geboren op 7 december 1969 in hartje Den Burg. Op Groeneplaats 6, om precies te zijn. Mijn ouders runden restaurant Het Vierspan en ik groeide dus op in een écht horecagezin. Ik ben getrouwd met Monique Meijer en gezamenlijk hebben we vier kinderen die inmiddels allemaal de twintig gepasseerd zijn. De horeca loopt als een rode draad door mijn leven. Ik heb écht van alles gedaan. Onlangs hebben Monique en ik al onze ondernemingen verkocht, om met een schone lei aan een nieuw avontuur te beginnen: Peek aan Zee op paal 15.”

Waarom een strandpaviljoen? 

“Als jongen van het eiland, wilde ik héél graag nog een keer iets moois neerzetten op het strand. Monique en ik liepen al zeker meer dan tien jaar met dit idee rond. De afgelopen jaren hebben we meerdere malen geprobeerd een paviljoen over te nemen, maar telkens liep dat om verschillende redenen stuk. Tot voor kort had ik het idee van een eigen strandtent eigenlijk een beetje losgelaten, ook omdat ik andere dingen aan mijn hoofd had. Maar toen deze kans opeens voorbij kwam, heb ik geen moment geaarzeld en was de deal snel beklonken. Ik ben niet bijgelovig, maar ik geloof wel dat bepaalde dingen op je pad komen op het moment dat je er klaar voor bent. En dat was nu het geval.”

Heb je er zin in? 

“Zeker weten. Er zijn veel mensen geweest die ons vroegen: ‘Wat halen jullie je op de hals?’ Logisch, ik ben 54 jaar en een strandpaviljoen runnen lijkt romantisch, maar het is toch vooral kei- en keihard werken. Ik had al mijn ondernemingen verkocht en van dat geld had ik lekker onbekommerd kunnen leven; een wereldreis maken, op een boot gaan zitten. Maar ik denk niet dat ik daar gelukkig van word. Ik zeg heel eerlijk: ik heb geen hobby’s. Al mijn hele leven is horeca mijn dagvulling. ’s Ochtends ben ik liefst zo vroeg mogelijk op de zaak zodat ik lekker mijn ding kan doen. En het voelt goed, want ik merk aan alles dat ik er volop energie van krijg.”

Wat is Peek aan Zee?

“Een mooie strandtent, waar je kwalitatief goed kunt eten tegen een sympathieke prijs. Ook vind ik het belangrijk dat Peek aan Zee wel écht de sfeer van een strandpaviljoen moet uitademen. Kortom een relaxte sfeer, waar ook honden gewoon welkom zijn. Een mooi voorbeeld vind ik ouderwetse ijscoupes die we weer op de kaart hebben staan. Die worden geserveerd in van die grote, weelderige jaren-tachtig-coupeglazen met zo’n koekje erbovenop. Pure nostalgie. Dat je zo’n toeter voorbij ziet komen en denkt: die wil ik ook!” 

Wat is je favoriete plek op Texel?

“Wat mij aanspreekt is de veelzijdigheid van het eiland. De Texelse stranden zijn prachtig en de dynamiek van de zee vind ik fascinerend. Zee én vuur; die blijven altijd boeien. Maar ik geniet ook van de Hoge Berg. Niet zozeer om er te wandelen, maar als je erlangs rijdt en de zon over dat glooiende landschap schijnt, waan je je toch even in Schotland of op een andere magische bestemming?”

Wat maakt je blij?

“Als kok houd ik natuurlijk van lekker eten met een goed glas wijn. Ik heb geen voorkeur voor een bepaalde keuken, als de uitvoering maar goed is! Wat wijn betreft, ben ik liefhebber van de Franse wijnen. Als ik iets te vieren heb, trek ik het liefst een witte wijn uit de Bourgogne open.”

Waar erger je je aan? 

“Het klagen over de druktebeleving op Texel. Het is hier gewoon niet druk. Punt. Malta is anderhalf keer zo groot als Texel; daar wonen 450.000 mensen en daar komen nog eens meer dan een miljoen toeristen bij. Da’s pas druk! Begrijp me niet verkeerd: het hoeft van mij niet drukker te worden op Texel, alleen moeten we dan met het huidige aantal bedden durven kiezen voor kwaliteit in plaats van kwantiteit. Verder is de service van de TESO mij een doorn in het oog. Het moet het visitekaartje van Texel zijn, maar dat is het niet. Ik erger me aan de kwaliteit en service bij de buffetten, de hokjes met slagbomen en het opstelterrein in Den Helder. Op de parkeerterreinen woekert het onkruid. De torens zijn dan misschien van Rijkswaterstaat, maar een likje verf kan er toch nog wel af? Ik stoor me daaraan en ik hoor het ook terug van gasten.”

Kun je een boek of film aanbevelen?  

“Als kind heb ik heel veel gelezen, maar als ik tegenwoordig lees is dat vooral vakliteratuur. Heel soms wil ik er nog wel eens een biografie bij pakken, meestal van een succesvolle ondernemer. Vooral die van Richard Branson is mij bijgebleven. Een man die mogelijkheden ziet die anderen niet zien of niet aandurven. Mooi en inspirerend om over te lezen. Gewoon doen!”

Wat mis je op Texel?

“Een goede cocktailbar met professionele bartenders of cocktailshakers zou nog wel iets toevoegen aan het huidige horeca-aanbod op Texel. Zelf heb ik wel behoefte aan een Hugo Boss-winkel, want dat is kleding die ik graag draag.”

Wie zie je graag in deze rubriek? 

“R.F. Boom, oftewel Frido Boom. Een man met een grote bek en een goed hart. Elke maand gaan Monique en ik ergens eten met Frido en Anneke. Het is met hen heerlijk discussiëren en filosoferen over alles in het leven en ik hou van mensen met een mening die geen bord voor de mond nemen.”

Tekst: Pepijn Dros