Tien vragen aan Biem van der Vis

1 januari 2018, 12:00 10 vragen aan In een vorig interview gaf Daniel Bonne aan dat hij Biem van der Vis graag in deze rubriek terugziet. “Biem ken ik al jaren. Hij heeft de kotter TX 43 van zijn vader en oom overgenomen. Op het eerste gezicht lijkt hij een rustige kottervisser. Maar als je hem beter leert kennen, zal je merken dat hij cultureel aangelegd, breed georiënteerd, niet veroordelend en reislustig is. Hij is bijvoorbeeld in India en Peru geweest. Biem is een goede vriend en een bijzonder mens.”

Meer over Biem van der Vis

Biem (nét 46) stapt de TX 43 op en neemt binnen plaats op wat overduidelijk de stoel van de kapitein is. Hier heb je het beste zicht op zee. En je wordt omgeven door een hoeveelheid knoppen en beeldschermen en een faxapparaat. Het doet niet onder voor de cockpit van een Boeing 747. “Al op de kleuterschool wist ik wat ik later wilde worden.” Biem is geboren en getogen in Oosterend, getrouwd met Esther en heeft twee zoons: Sieb (17) en Thies (15).

TX 43

De vader, twee ooms, grootvader en overgrootvader van Biem waren ook kottervissers. Biem is eigenaar van de TX 43. Biem vist samen met vijf andere bemanningsleden op platvis, zoals tong, schol, tarbot en griet. Ze vangen ongeveer 7.000 kilo platvis per week. Sinds 2011 vissen ze niet meer met netten van kettingen die over de grond slepen, maar met een geavanceerd pulssysteem. “Pulsen zijn kleine elektrische stroomstootjes, waardoor de vissen opschrikken en in de netten opgevangen kunnen worden. Platvissen houden zich doorgaans op of net onder de bodem verscholen. Die stroomstootjes klinken misschien dieronvriendelijk, maar de prikkel is zo minimaal dat de vissen als het ware alleen even wakker worden geschud. Daarbij is het pulssysteem milieuvriendelijker, omdat het minder CO2-uitstoot oplevert.” Naast platvis vangen ze ook wekelijks ongeveer één kuub afval. Denk aan plastic flesjes, glas, lege flessen en verfblikken, schoenen, blikjes fris en bier. Dit afval verzamelen ze. De TX 43 doet namelijk mee aan een vuilnisproject om de zeeën en oceanen schoon te houden.

Als ik geen visser was dan was ik…

“Iets in de techniek gaan doen”, zegt Biem. “Tijdens een open dag van onze oudste zoon aan de vaste wal kwam er een aantal technische studies voorbij. Zoiets leek mij ook wel wat.” Biem is technisch aangelegd. Als er onderweg iets stuk gaat, krijgt hij het meestal eigenhandig weer aan de praat: wel zo handig als je minimaal twaalf mijl (20 kilometer) van de kust verwijderd bent.

Puberteit, een prachttijd

“Ik heb een mooie jeugd gehad. Na de lagere school heb ik de LTS en daarna de visserijschool gedaan. Leuke opleidingen. Maar als puber keek ik reikhalzend uit naar de weekenden om met mijn vriendenclub te gaan stappen. We kwamen in alle kroegen, inclusief discotheek de J’elleboog. Daar had je een gedeelte aan de bar waar de boeren zaten en een hoek waar de vissers uithingen. Maar daar zat ik niet tussen. Mijn vriendengroep bestond namelijk uit mensen met de meest uiteenlopende beroepen. Mijn vrienden en ik waren niet in één hokje te plaatsen. We zijn zelfs een paar keer met z’n allen op vakantie geweest, waaronder naar Zuid-Frankrijk op de camping bij mijn ouders. Dat zeg ik, een prachttijd!”

De wereld rondreizen?

“Ja graag zelfs! Ik heb backpackrondreizen gemaakt door India, Peru en Brazilië. Heel bijzonder! En dat gevoel stopt niet als de vakantie voorbij is. Je neemt die herinneringen voor de rest van je leven mee. Ik geef liever mijn geld uit aan vakantieherinneringen dan aan materie. Je moet de schoonheid van een land kunnen zien, omdat er ook genoeg ellende is en ondanks dat het soms ook echt afzien is qua luxe en gezondheid. Ik heb in die periode veel wc’s gezien. Gelukkig blijven in je herinnering de mooie momenten overeind.”

Jeugdherinnering

“Een van mijn eerste herinneringen is dat ik als peuter bij mijn moeder op de arm met mijn vader meeging naar Oudeschild. Mijn moeder en ik stonden bij de misthoorn toen mijn vader wegvoer op de kotter. Ik was woest dat ik niet mee mocht. Uit protest trappelde ik wild met mijn benen. Mijn klompen vielen uit en belandden in het water. Dat maakte indruk, want ik weet het nu nog. Toen ik vier jaar was, mocht ik voor het eerst mee de zee op. Ik vond het prachtig! Sindsdien ging ik elke schoolvakantie mee.”

Vis of vlees

“Ik eet vaker vlees dan vis. Meestal staat er op vrijdag vis op het menu, de vis die we zelf gevangen hebben. Bijvoorbeeld gebakken wijting, inktvisringen of kibbeling. Van de vrijdagavond maken we altijd iets speciaals. Dan is iedereen thuis en komen de toastjes, olijven, zelfgerookte vis en andere lekkere happen op tafel. Wij trekken een fles wijn open en de jongens krijgen bijvoorbeeld een energiedrankje en heel af en toe een biertje.”

Favoriet buitenland

“Ik ben een beetje een Francofiel, ik kom graag in Frankrijk. Het is een mooi land en het relaxte leven spreekt me aan. Net als de heerlijke wijnen en de Franse keuken. Ik ben een Bourgondiër. Maar ja, ik ben geen sportman. Dus daar kan ik niet te vaak aan toegeven.” Hij klopt op zijn buik.

Producenten Organisatie van de visserij (PO)

De visserij is niet alleen Biem zijn werk, maar ook zijn passie. Dat blijkt uit de manier waarop hij erover vertelt en over de organisaties waarbij hij betrokken is. “Ik ben bestuurslid van de Producenten Organisatie van de visserij. Deze organisatie behartigt de belangen van de visserij op Texel. Verder ben ik voorzitter van de verzekeringsclub binnen de visserij op Texel en ben ik lid van de coöperatie.” Hiermee vult hij de zaterdag, zijn enige vrije dag in de week.

Volgende gast

“Niels Hars, bedrijfsleider van de visserijcoöperatie. Niels is de eerste persoon die ik spreek wanneer we op vrijdagochtend in de haven aanmeren. Ik loop vaak even zijn kantoor binnen voor een slap ouwehoerpraatje. Daarom zou ik het leuk vinden om in deze rubriek eens wat meer over Niels te lezen.”